مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٧٤ - (در فضيلت نماز)

تواست خوب نماز خواهى كرد، و بدان كه تو در برابر كسى ايستاده‌اى كه تو را مى‌بيند و تو او را نمى‌بينى.

از آن حضرت (ع): براى نمازگزار سه چيز است: چون به نماز ايستد خوبيها از اطراف آسمان بر سرش فرود آيد، و ملائكه از زمين تا فراز آسمانها پر ميشوند و ملكى فرياد ميكند: اى نمازگزار اگر بدانى كه با چه كسى مناجات ميكنى هرگز غفلت نخواهى كرد.

و از آن حضرت (ع): هر كه دو ركعت نماز گزارد و در نماز حضور قلب داشته باشد و متوجه باشد كه چه مى‌گويد، از نماز كه فارغ شود براى او گناهى نيامرزيده نماند.

نبى اكرم ٦ فرمود: دو ركعت مختصر با تدبّر بهتر است از يك شب تا صبح نماز خواندن با غفلت بى‌حضور قلب.

از امام ششم (ع): چون بنده‌اى روى بنماز آرد خداوند نيز به او روى آورد و ملكى بر وى گماشته شود، كه قرآن را از دهانش فرا گيرد، و اگر در نماز فكرش بغير خدا متوّجه باشد خداوند از او روى ميگرداند و به آن ملك واگذارش ميكند، و اگر با تمام وجود به خدا توجه كند، خداوند با همه‌