مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤٢١ - (فصل چهارم)(موعظه رسول اكرم
مزهاش تلخ است، سخنانشان زيباست، و اعمالشان بيمارى شفاء ناپذير مىباشد (آيا در قرآن نمىانديشند يا بر دلهاشان قفلها است).
يا ابن مسعود: آن كس كه در دنيا در لذت و نعمت است چه سودى مىبرد وقتى در آتش ابدى دوزخ خواهد بود (فقط ظاهرى از زندگى دنيا مىدانند و از آخرت در غفلتند) خانهها مىسازند و كاخها بر افراشته مىكنند و مسجدها را بزيور مىآرايند، همتشان جز دنيا نميباشد خود را بر دنيا افكندهاند و بر آن تكيه كردهاند، خدايشان شكمهايشان است، خداوند ميفرمايد: (خانههايى ساختهايد گويا در آنها ابدى خواهيد بود، و چون جباران شكل و قيافه مىگيريد و رفتار مىكنيد، از خدا بترسيد و از وى اطاعت كنيد) و ميفرمايد: (آيا مىبينى افرادى را كه هواى خود را خداى خود قرار دادهاند؟ و خداوند با داشتن آگاهى گمراهشان ساخته و بر دل و گوششان مهر نهاده) تا آنجا كه: (آيا متذكر نمىشويد؟) و اين كس جز منافقى كه هوا و هوسش دينش و شكمش خدايش است نمىباشد، از هيچ چيز كه بدان ميل پيدا كند حلال يا حرام سرباز نمىزند، خداوند ميفرمايد: (و بزندگى دنيا سخت دلخوش شدند و