مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٤١٥ - (فصل چهارم)(موعظه رسول اكرم

كردن بدنياى فريبنده و رو آوردن به جهان ابدى و پاينده، و آمادگى براى مرگ قبل از رسيدن آن، و آنكه نسبت بدنيا بى‌ميل و زاهد شود آرزوهايش كوتاه شود و دنيا را باهلش واگذارد.

يا ابن مسعود: مراد از گفته حقتعالى: (لِيَبْلُوَكُمْ أَيُّكُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا) يعنى شما را بيازمايد كه كدام در دنيا زاهدتر و بآن بى‌رغبت تريد كه دنيا خانه فريب است و خانه كسى كه خانه ندارد و ثروت دنيا را جمع مى‌كند كسى كه عقل ندارد، احمقترين مردم آن كس است كه بدنبال دنيا بيفتد، خداوند متعال فرمايد: (بدانيد كه زندگى دنيا عبارت است از بازى و بيهودگى، و خود آرائى و فخر فروشى و افزون‌طلبى در ثروت و فرزند مانند بارانى كه ببارد و سبزه حاصل از آن كافران را به شگفت آرد ولى چيزى نپايد كه همه زرد و پژمرده گردد، و از بين برود، و در آخرت عذاب شديدش باقى ماند) و فرمود: (يحيى را در كودكى حكم و فرمان داديم) يعنى زهد بخشيديم، و بموسى فرمود: (هيچ زينت‌كننده‌اى‌