مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ٢٦٩ - (دعاء بيمار براى خود)

ميگويد: (بگو اگر دعاى شما نباشد خداوند من بشما اعتنا نخواهد كرد) و خداوند عزّ و جل از آنجا كه به شنيدن دعاى مؤمن شائق است در استجابت آن تأخير ميكند و ميگويد: اين صدا را دوست دارم كه بشنوم، و در استجابت دعاى منافق تعجيل مى‌نمايد و ميفرمايد: اين صدائى است كه از شنيدن آن اكراه دارم.

از امام ششم (ع) كه فرمود: هر كه از رسيدن بلائى ميترسد، و به دعاء پيشدستى كند، خداوند هرگز آن بلا را بوى ننمايد

(دعاء بيمار براى خود)

مستحب است براى شخص مريض كه بگويد و تكرار نمايد اين جملات دعا را (نيست خدائى جز خدائى كه يكتا است و شريك ندارد و همكارى براى او نيست سلطنت و سپاس مختص ذات اوست كه ميميراند و زنده ميگرداند و اوست كه زنده است و هرگز نميميرد و از بين نميرود منزّه است خدائى كه پروردگار بندگان و آباديها است حمد و سپاس مختص خدائى است كه فراوان و بى‌شائبه هميشه و مداوم و