مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١٩٣ - (عطسه)

از عبد الله بن ابى يعفور: در مجلس امام صادق (ع) بودم كه چون كسى عطسه ميكرد امام ميفرمود:

(رحمك الله)

و همگان ميگفتند «آمين»، امام عطسه كرد، مردم خجلت كشيدند كه واضح دعا كنند، فرمود: بگوييد (دعا كنيد) آيا ذكر تو بعهده خداست؟ (يعنى خدا بايد عوض شما دعا گويد؟).

از امام (ع): چون كسى عطسه كند انگشت سبابه را بر بينى نهد و بگويد: (سپاس خداوند عالميان را و درود بر محمّد و آل پاك او)، بينى من براى خدا بخاك ماليده باد با ذلّت و تواضع نه بحالت انكار و تكبّر) و اگر ديگرى عطسه كند با اين جمله دعايش گويد (خدا رحمتت كند) تا سه بار و اگر خواهد بيشتر هم ميتواند بگويد (خداوند شفايت دهد). و چون خواهد مرد مؤمنى را بر عطسه دعا كند بگويد

(رحمك الله)

و بمزن بگويد: (خدا عافيتت دهد) و به كودك گويد: (خدا بزرگت كند) و بمريض گويد: (خدا شفايت دهد) و به كافر ذمّى: (خدا هدايتت كند) و به پيغمبر و امام: (درود خدا بر تو) و اگر ديگرى او را بر عطسه دعا گويد جواب دهد: (خدا ما و شما را ببخشايد).