مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١٣٦ - (نماز فرح)

بده و دعاى فرج بخوان و بگو: (اى آنكه چشمها نتواندش ديد و گمانها نتوان او را يافت، وصف گويان توصيفش نتوانند كرد، و زمانها در او تغييرى نتواند داد، اى آنكه از حوادث نترسد، و طعم مرگ نچشد، اى آنكه از فوت هراسى ندارد و گناهان بوى ضررى نرساند، و آمرزش از او نكاهد، اى آنكه وزن ذرات كوهها را ميداند و بر گنجايش درياها و عدد قطرات باران، و برگ درختان، و راه روى مورچه آگاه است، آسمانى آسمان ديگر و ارضى ارض ديگر را و سطح دريا عمق دريا را و كوه اندوخته‌هاى درون خود را از نظر او نميتواند بپوشاند، ديدگان خائن و نهفته‌هاى دل و آنچه شب بر آن ظلمت و روز بر آن پرتو افكند ميداند، از تو مسألت ميكنم به اسم مخزون و مكنون در علم غيبت كه اختصاص بخودت دارد و اسمهايت را از آن برآورده‌اى، كه تو خدائى هستى كه جز تو خدائى نيست و يكتاى بى‌شريكى، و باسمى از تو كه چون ترا بدان خوانند جواب دهى، و اگر از تو بدان سؤال كنند عطا كنى، و بحق انبياء مرسل تو و بحق نگهداران عرش و بحق ملائكه مقرب تو