مکارم الأخلاق ت میرباقری - شیخ طبرسی - الصفحة ١٢ - (دعا وقت خواستن مطلب خود)

آيه شريفه كه ميفرمايد: (بسوى خدا بسيار ابتهال و ناله و زارى كنيد- مزمل آيه ٨) فرمود: ابتهال آنست كه با يك انگشت به آسمان اشاره كنى و تضرع آنست كه يك انگشت را حركت دهى، و تبتّل اينست كه هر دو دست را بآسمان بردارى و اشك بريزى و دعا كنى.

و از آن حضرت (ع) روايتست كه دست بآسمان بلند كرد و فرمود: رغبت (دعا براى طلب خيرى)، و پشت دست بآسمان كرد و فرمود: اين براى بيم از چيزى است، و انگشتان را براست و چپ حركت داد و فرمود: اين براى تضرع است، و انگشتان را براست و چپ حركت داد و فرمود: اين براى تضرع است، و انگشتان خود گاه بالا برد و گاه پائين مى‌آورد و فرمود: تبتّل چنين است، و دو دست را تا جلوى پيشانى بلند نمود، و مى‌فرمود: اين ابتهال است، بعد فرمود ابتهال جز با ريختن اشك نباشد.

از امام ششم (ع): از دعا كردن و دست بآسمان برداشتن پرسيدم:

فرمود: چهار گونه است.

تعوّذ پناه بردن بخدا از ناملايمات كه پشت دستها را بآسمان گيرى و دعا براى روزى كه كف دستها بآسمان كنى، و تبتّل كه با انگشت سبابه اشاره نمائى، و ابتهال كه دست را از سر بالا برى و با تضرّع دعا نمائى‌