نگین کرمانشاهان - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١١٠ - خاطره اي از ديگر خوشنويسان

گاه که بنده مجالی پیدا می کردم و از نجف به زیارت امامین همامین کاظمین علیه السلام مشرف می‌شدم، سری هم به محمد هاشم در بغداد می‌زدم و او با آنکه نسبت به نویسندگان چندان اعتنایی نداشت، ولی نسبت به بنده خیلی متوجه بود، حتی در غیبت بنده گفته بود روح فن و هنر در اوست. نکات عجیب هنر خط را چنان در می یافتم که هاشم به شادابی در می‌آمد، لذا گاه که پیش او می‌رفتم به اتاق مجاور می‌رفت و کارهایی از خطوط خود و دیگر اساتید را که در نهایت استادی به وجود می‌آورد، یک یک نشان می‌داد و دقایق آن ها را می‌شمرد و گاه تذهیب هایی هم که خود برای قطعات ساخته بود نشان می‌داد.

یک بار که به دیدن او رفته بودم گفت پانصد متر کتیبه برای مسجد ام البتول یا مسجدالشهدا نوشته ام.

این کتیبه ها به عرض های مختلف از ٢٠ تا ١٨٠ سانتی متر بود و همه را با کمال استادی و مهارت و هنرمندی و نه بازاری و کار از سر باز کردن نوشته بود و انصافاً هنرمندانه هم نوشته بود و این هنرنمایی را در مسجد حاج محمود بنیه در بغداد نیز به معرض نمایش گذاشته بود.

همین طور کتابت بعضی از مساجد دیگر را به خط ثلث و ثلث محقق نوشته است، یک کتابت ثلث شیرین و عالی هم برای مقام حضرت امیر در مسجد کوفه نوشته است که به طور کتیبه ای، بالای محل مذکور نصب است. هاشم نسبت به خطوط اساتید بسیار با اعتنا و کاملاً بر آنها