نگین کرمانشاهان
(١)
مقدمه
١١ ص
(٢)
شرح حال خاندان
١٦ ص
(٣)
ساكن مشهد الرضا عليه السلام
١٩ ص
(٤)
پدر
٢٠ ص
(٥)
خاطره اي از وفات ايشان
٢٤ ص
(٦)
مادر
٢٦ ص
(٧)
خواهران و برادران
٣٠ ص
(٨)
ولادت و نامگذاري
٣٠ ص
(٩)
كودكي و نوجوجواني
٣١ ص
(١٠)
خاطرات رژيم طاغوت
٣٤ ص
(١١)
آغاز طلبگي و اساتيد
٣٦ ص
(١٢)
عزيمت به عتبات مقدسه و نجف اشرف
٣٩ ص
(١٣)
استقرار در حوزه نجف
٤١ ص
(١٤)
دروس خارج فقه واصول
٤٣ ص
(١٥)
ارتباط خاص با اساتيد بزرگ
٤٥ ص
(١٦)
خاطره اي از علامه اميني
٤٦ ص
(١٧)
عنايت الهي در نوشتن الغدير
٤٩ ص
(١٨)
ذكر خيري از شيخ آقا بزرگ تهراني
٥٢ ص
(١٩)
انس با آميرزا محمد باقر زنجاني
٥٥ ص
(٢٠)
اجازات اجتهاد و روايت از علماي بزرگ /div>
٥٧ ص
(٢١)
خصوصيت ويژه خود
٦٣ ص
(٢٢)
ازدواج و نحوه عقد در نجف اشرف
٦٤ ص
(٢٣)
فرزندان معظم له
٦٦ ص
(٢٤)
تشرف به حج نيابي
٦٧ ص
(٢٥)
قصه حج اصالتي خود
٧٠ ص
(٢٦)
اخراج از عراق
٧٤ ص
(٢٧)
خاطرات اجاره نشيني
٧٦ ص
(٢٨)
نماز حاجت و خريد خانه
٧٧ ص
(٢٩)
كارهاي علمي و تأليفي
٨٥ ص
(٣٠)
خوشنويسي و نقاشي
٩٠ ص
(٣١)
خاطرات خوشنويسي
٩٥ ص
(٣٢)
هنر خط و ثلث نويسي
٩٨ ص
(٣٣)
گسترش و احياي خط نسخ و ثلث
١٠٥ ص
(٣٤)
خاطره اي از ديگر خوشنويسان
١٠٨ ص
(٣٥)
هنر تذهيب و مينياتور
١١٢ ص
(٣٦)
هنر صحافي و جلد سازي
١١٣ ص
(٣٧)
فعاليت هاي مبارزاتي
١٢٠ ص
(٣٨)
اولين شهيد مبارزات
١٢١ ص
(٣٩)
١٢٣ ص
(٤٠)
مصاحبه با آقاي دكتر سيد علي نجومي فرزند معظم له
١٢٤ ص
(٤١)
مصاحبه با آقاي سيد عبدالحسين نجومي فرزند معظم له
١٢٩ ص
(٤٢)
مصاحبه با خانم سيّده زهرا نجومي فرزند معظم له
١٣١ ص
(٤٣)
مصاحبه با آقاي محمد موسوي بجنوردي داماد معظم له
١٣٦ ص
(٤٤)
پيام تسليت ولي امر مسلمين آيت الله العظمي خامنه اي (دام ظله)
١٣٨ ص
(٤٥)
پيام تسليت آيت الله العظمي صافي گلپايگاني
١٤٠ ص
(٤٦)
پيام تسليت آيت الله العظمي علوي گرگاني
١٤١ ص
(٤٧)
پيام جامعه مدرسين حوزه علميه قم
١٤٢ ص
(٤٨)
پیام تسلیت آیت الله حسن ممدوحی
١٤٣ ص
(٤٩)
پیام تسلیت نماينده ولي فقيه در استان و امام جمعه كرمانشاه حضرت آیتالله شیخ پیام تسلیت امام جمعه كرمانشاه
١٤٤ ص
(٥٠)
پیام تسلیت آیت الله آملی لاریجانی
١٤٤ ص
(٥١)
پیام تسلیت دکتر محمود احمدی نژاد
١٤٥ ص
(٥٢)
پیام تسلیت دکتر علی لاریجانی
١٤٦ ص
(٥٣)
اجازه اجتهاد آيت الله العظمي زنجاني
١٤٨ ص
(٥٤)
اجازه اجتهاد آيت الله العظمي سبزواري
١٤٩ ص
(٥٥)
اولين اجازه روايت آقا بزرگ تهراني
١٥٠ ص
(٥٦)
دومين اجازه روايت آقا بزرگ تهراني
١٥١ ص
(٥٧)
اجازه روايت سيد محمد صادق بحرالعلوم
١٥٢ ص
(٥٨)
اجازه عربي ميرزا احمد معصومي زنجاني
١٥٤ ص
(٥٩)
وصيت نامه آيت الله نجومي
١٥٥ ص
(٦٠)
آثار و تالیفات آيت الله سید مرتضی نجومي
١٦١ ص
 
١ ص
٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص

نگین کرمانشاهان - مُهری، محمد جواد - الصفحة ١٣٦ - مصاحبه با آقاي محمد موسوي بجنوردي داماد معظم له

هيچ وقت از ما كمك نمي گرفتند، در اين امر نمي خواستند شريك داشته باشند.

گفتگو با آقاي محمد موسوي بجنوردي داماد معظم له[١]

آيت الله سيّد مرتضي نجومي كه من مي شناختم قامتش متوسط،صورتش نوراني و ملكوتي، ذهنش پويا و سرشار، روحش باصفا و بي ريا، سليم النفس، بي هوا، بي آزار، رقيق القلب، شوخ و نكته گو، مؤدب، غمخوار، يار و ياور و در مطالب علمي بسيار دقيق بود.

سخت كوش و پركار بود و لحظه اي آرام و قرار نداشت.

در زندگي نظم و انظباط عجيبي داشت و لحظه لحظه عمرش را قدر مي داشت و از وقت گذراني و بطالت به شدت پرهيز داشت.

گذشت و ايثار و صبر و بردباري اش وصف ناپذير بود.

هرگز غيبت نكرد، كسي را خوار و سخيف نشمرد و كلمات ناشايست بر زبان نياورد.

انسان منحصر به فرد و يك پارچه جاذبه بود.

خوشرويي و مهرباني كم نظير و صميميتي شگفت انگيز داشت.

عارفي منبسط بود كه در هيچ زمينه اي حتي در عبادات، خشكي و تحجر نداشت و در معاشرت سراسر عشق و صفا و شادابي بود.

حس غربت و بيگانگي در حضورش رنگ مي باخت و در كنار او عشق و شيفتگي غليان مي گرفت.


[١]. مصاحبه در تاريخ ٨/ ٩/١٣٨٨.