الحكم الزاهرة ت انصارى - صابرى يزدى، على رضا - الصفحة ٥٧٩ - ١٨٢ الحسد حسد
(١) و (پناه مىبرم به پروردگار صبحدم) از شرّ حسود آنگاه كه حسد ورزد.
أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلى ما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ.
س ٤/ آية ٥٤ (٢) آيا بر مردم نسبت به آنچه خداوند از فضل خويش به آنان داده است حسد مىورزند؟ ١٦٨٥-
... عن ابي عبد اللَّه ٧ قال: إنّ الحسد يأكل الإيمان كما تأكل النّار الحطب.
الوسائل ١١/ ٢٩٢ الكافي ٢/ ٣٠٦
از امام صادق (ع) نقل شده كه فرمود: حسد، ايمان را مىخورد همان گونه كه آتش هيزم را.
١٦٨٦-
قال رسول اللَّه ٦: إيّاكم و الحسد فإنّ الحسد يأكل الحسنات كما تأكل النّار الحطب.
جامع الاخبار/ ١٨٦ تفسير ابي الفتوح ١/ ١٨١ البحار ٧٣/ ٢٥٥
پيامبر خدا ٦ فرمود: از حسد بپرهيزيد، زيرا حسد كارهاى نيكو را مىخورد همان گونه كه آتش هيزم را مىخورد.
١٦٨٧-
عن عليّ ٧: الحسد شرّ الأمراض.
غرر الحكم/ ١٥
از على (ع) نقل شده است: حسد بدترين بيماريهاست.