الحكم الزاهرة ت انصارى - صابرى يزدى، على رضا - الصفحة ٤٥٥ - ١٣٧ الايمان ايمان

اراده خدا، و توكّل نمودن بر خدا، و واگذار كردن كارها به خدا، و تسليم بودن در برابر فرمان خدا.

١٢٣٤-

... عن المفضّل بن عمر، قال: سمعت ابا عبد اللَّه ٧ يقول: لا يكمل إيمان العبد حتّى تكون فيه خصال أربع: يحسن خلقه و تسخو نفسه و يمسك الفضل من قوله و يخرج الفضل من ماله.

المحاسن ١/ ٨

مفضّل بن عمر مى‌گويد: از امام صادق (ع) شنيدم كه مى‌فرمود:

ايمان بنده كامل نمى‌شود تا آنكه چهار خصلت در او وجود داشته باشد: اخلاقش نيكو باشد، و روحيه‌اى سخاوتمندانه داشته باشد، و زياد سخن نگويد، و اموال زايد خود را انفاق كند.

١٢٣٥-

قال عليّ ٧: من أعطى في اللَّه و منع في اللَّه و أحبّ في اللَّه و أبغض في اللَّه فقد استكمل الإيمان.

مستدرك الوسائل ٢/ ٣٦٨

على (ع) فرمود: هر كس به خاطر خدا ببخشد و به خاطر خدا از بخشش جلوگيرى كند و براى خدا محبّت ورزد و براى خدا دشمن بدارد، ايمان خود را كامل ساخته است.

١٢٣٦-

عن حمران عن ابي جعفر ٧ قال‌ إنّ اللَّه فضّل الإيمان على الإسلام بدرجة كما فضّل الكعبة على المسجد الحرام.

البحار ٦٨/ ٢٦٤

از حمران، از امام باقر (ع) نقل شده كه فرمود: خداوند ايمان را يك درجه بر اسلام برترى داده همان گونه كه كعبه را بر مسجد الحرام برترى بخشيده است.