الحكم الزاهرة ت انصارى - صابرى يزدى، على رضا - الصفحة ٢٨٦ - ٧٠ المحافظة على اوقات الصلاة مواظبت بر اوقات نماز

مى‌كند. (١) نخستين چيزى كه بنده را در رابطه با آن مورد محاسبه قرار مى‌دهند نماز است، اگر پذيرفته شود اعمال ديگر نيز پذيرفته مى‌گردد. هر گاه نماز در اوّل وقت بالا برود، سفيد و درخشان به سوى صاحبش باز مى‌گردد و به او خطاب مى‌كند: از من مواظبت نمودى خدا تو را حفظ كند، و هر گاه در غير وقت خود و بدون شرايط بالا برود، سياه و تاريك به سوى صاحبش باز مى‌گردد و به او مى‌گويد: مرا تباه ساختى خدا تو را نابود كند.

٧٣٤-

قال الصادق ٧: لكلّ صلاة وقتان (و) أوّل الوقت أفضلهما[١].

جامع احاديث الشيعة ٤/ ١٢٠ الاستبصار ١/ ٢٤٥ الكافى ٣/ ٢٧٤

امام صادق (ع) فرمود: هر نمازى داراى دو وقت است كه اوّل وقت بهترين آنهاست.

٧٣٥-

فقه الرّضا: قال ٧: اعلم أنّ لكلّ صلاة وقتين أوّل و آخر فأوّل الوقت رضوان اللَّه و آخره عفو اللَّه.

البحار ٨٢/ ٣٤٩

در فقه الرّضا از آن حضرت نقل شده كه فرمود: بدان كه هر نمازى دو وقت دارد: اوّل وقت و آخر وقت. اوّل وقت، خشنودى پروردگار و آخر آن بخشش خداوند است.

٧٣٦-

.. عن أبي عبد اللَّه ٧ قال: قال رسول اللَّه ٦: لا ينال شفاعتي من أخّر الصّلاة المفروضة بعد وقتها.

امالي الصدوق/ ٣٢٦

[١] - ٧٣٤. افضلها« افضله» ن خ