الحكم الزاهرة ت انصارى - صابرى يزدى، على رضا - الصفحة ٥٥٩ - ١٧٤ الاجتناب عن صاحب السوء دورى گزيدن از رفيق بد

ابراهيم بن محمّد ثقفى مى‌گويد: از امام رضا (ع) شنيدم كه مى‌فرمود: هر كس گناهكارى را دوست داشته باشد گناهكار است، و هر كس فرمانبردارى را دوست داشته باشد فرمانبردار است ...

١٦١١-

عن عليّ ٧: الرّاضي بفعل قوم كالدّاخل فيه معهم و لكلّ داخل في باطل إثمان إثم العمل به و إثم الرّضا به.

غرر الحكم/ ٩٥ الوسائل ١١/ ٤١١ البحار ١٠٠/ ٩٦ نهج البلاغة (فيض)/ ١١٥٣ (الصالح)/ ٤٩٩

از على (ع) نقل شده است: كسى كه از كار گروهى خشنود باشد، مانند آن است كه در ميان آنان داخل باشد، و هر كه در باطلى داخل باشد دو گناه دارد: گناه انجام دادن آن و گناه راضى بودن به آن.

١٦١٢-

عن عليّ ٧: صحبة الأخيار تكتسب الخير، كالرّيح إذا مرّت بالطّيب حملت طيبا.

غرر الحكم/ ٤٥٤

از على (ع) نقل شده است: همنشينى با نيكان مايه كسب نيكى است، مانند باد كه هر گاه از روى عطر عبور كند، بوى خوش به همراه مى‌آورد.

١٦١٣-

عن عبد اللَّه بن صالح عن ابي عبد اللَّه ٧ قال: لا ينبغي للمؤمن أن يجلس مجلسا يعصى اللَّه فيه و لا يقدر على تغييره.

الكافي ٢/ ٣٧٤ الوسائل ١١/ ٥٠٣ تفسير نور الثقلين ١/ ٧٢٧ انوار الهداية/ ٨٩ مجموعة ورام ٢/ ٢١٠ البحار ٧٤/ ١٩٩

از عبد اللَّه بن صالح، از امام صادق (ع) نقل شده كه فرمود:

سزاوار نيست مؤمن در مجلسى بنشيند كه در آن نافرمانى خدا مى‌شود و قدرت بر تغيير آن ندارد.