الحكم الزاهرة ت انصارى - صابرى يزدى، على رضا - الصفحة ٥٦٢ - ١٧٥ العيب للآخرين عيبجوئى از ديگران

از على (ع) نقل شده است: هر كس عيوب مردم را زشت بداند و آن را براى خود بپسندد احمق است.

١٦٢٣-

عن امير المؤمنين ٧ قال: أيّها النّاس طوبى لمن شغله عيبه عن عيوب النّاس ... الخبر.

مستدرك الوسائل ٢/ ٣٠٩

از امير المؤمنين (ع) نقل شده كه فرمود: اى مردم! خوشا بحال كسى كه عيب خودش او را از عيوب مردم باز دارد ...

١٦٢٤-

عن عليّ ٧: استقبح من نفسك ما تستقبحه من غيرك.

غرر الحكم/ ١٢٠

از على (ع) نقل شده است: آنچه را كه از ديگران زشت مى‌دانى از خود نيز زشت بدان.

١٦٢٥-

عن عليّ ٧: من بحث عن عيوب النّاس فليبدء بنفسه.

غرر الحكم/ ٦٥٩

از على (ع) نقل شده است: كسى كه در عيوب مردم كنجكاوى مى‌كند بايد نخست به (عيب) خودش بپردازد.

١٦٢٦-

عن الصادق ٧: إنّ من الغيبة أن تقول في أخيك ما ستره اللَّه عليه و إنّ من البهتان أن تقول في أخيك ما ليس فيه.

البحار ٧٥/ ٢٤٨

از امام صادق (ع) نقل شده است: غيبت آن است كه چيزى را در باره برادرت بگوئى كه خداوند آن را بر او پوشانده است، و تهمت آن است كه چيزى را در باره‌اش بگوئى كه در او وجود ندارد.