الحكم الزاهرة ت انصارى - صابرى يزدى، على رضا - الصفحة ٦٤٤ - ٢٠٧ شكر النعمة كيف؟ لما ذا؟ سپاسگزارى نعمت چگونه و براى چيست؟

نگشود كه در افزونى (نعمت) را به رويش ببندد.

١٩٠٦-

عن ابي عبد اللَّه ٧: من أعطي الشّكر أعطي الزّيادة يقول اللَّه عزّ و جلّ: «لَئِنْ شَكَرْتُمْ لَأَزِيدَنَّكُمْ‌»

از امام صادق (ع) نقل شده است: به هر كس سپاسگزارى داده شد، افزونى (نعمت) نيز داده مى‌شود. خداوند مى‌فرمايد: «اگر سپاسگزارى كنيد نعمت شما را افزون مى‌كنم».

١٩٠٧-

عن عليّ ٧: بالشّكر تدوم النّعمة.

غرر الحكم/ ٣٢٩

از على (ع) نقل شده است: نعمت با سپاسگزارى دوام مى‌يابد.

١٩٠٨-

عن عليّ ٧: من كثر شكره كثر خيره.

غرر الحكم/ ٧١٣

از على (ع) نقل شده است: هر كه سپاسگزاريش بسيار باشد نعمتش فراوان مى‌گردد.

١٩٠٩-

قال الباقر ٧: ما انعم اللَّه على عبد نعمة فشكرها بقلبه إلّا استوجب المزيد قبل أن يظهر شكره على لسانه.

الوسائل ١١/ ٥٤٠

امام باقر (ع) فرمود: خداوند هيچ نعمتى را بر بنده‌اى ارزانى نداشته مگر آنكه بنده با شكر آن در دل، پيش از آشكار كردن آن به زبان، مستحقّ افزايش آن نعمت گرديده است.

١٩١٠-

عن عليّ ٧: العفاف زينة الفقر و الشّكر زينة الغنى.

نهج البلاغة (فيض)/ ١١٠٦ (الصالح)/ ٤٧٩ البحار ٧٢/ ٥٣ الوسائل ٤/ ٤٠٩