الحكم الزاهرة ت انصارى - صابرى يزدى، على رضا - الصفحة ٥٥٦ - ١٧٢ الغيبة غيبت

١٦٠١-

عن النبيّ ٦ انه قال: يؤتى بأحد يوم القيامة يوقف بين يدي اللَّه و يدفع إليه كتابه فلا يرى حسناته فيقول: إلهي ليس هذا كتابي فإنّي لا أرى فيها طاعتي، فيقال له: إنّ ربّك لا يضلّ و لا ينسى، ذهب عملك باغتياب النّاس، ثمّ يؤتى بآخر و يدفع إليه كتابه فيرى فيها طاعات كثيرة فيقول:

إلهي ما هذا كتابي فإنّي ما عملت هذه الطّاعات فيقال لأنّ فلانا اغتابك فدفعت حسناته إليك.

البحار ٧٥/ ٢٥٩

از پيامبر ٦ نقل شده است كه فرمود: روز قيامت فردى را مى‌آورند و او را در برابر خداوند نگاه مى‌دارند و نامه عملش را به او مى‌دهند. او حسنات خود را در آن نمى‌بيند، مى‌گويد: خدايا اين نامه عمل من نيست، زيرا من طاعات خود را در آن نمى‌بينم! به او گفته مى‌شود: پروردگار تو گمراه نمى‌گردد و چيزى را فراموش نمى‌كند، عمل تو بخاطر غيبت كردن از مردم از بين رفته است. سپس فرد ديگرى را مى‌آورند و نامه عملش را به او مى‌دهند، در آن طاعتهاى فراوانى مى‌بيند، مى‌گويد: خدايا اين نامه عمل من نيست، زيرا من اين طاعتها را نداشته‌ام؟! به او مى‌گويند: چون فلان شخص غيبت تو را كرده بود حسناتش به تو داده شده است.

١٦٠٢-

قال النّبيّ ٦: من اغتيب عنده أخوه المسلم فاستطاع أن ينصره فنصره نصره اللَّه تعالى في الدّنيا و الآخرة و من خذله خذله اللَّه في الدّنيا و الآخرة.

جامع الاخبار/ ١٧١

پيامبر ٦ فرمود: هر كه از برادر مسلمانش نزد او غيبت شود و بتواند او را يارى كند، اگر او را يارى كرد خداوند در دنيا و آخرت او را يارى خواهد كرد، و اگر دست از يارى او برداشت خداوند در دنيا و آخرت دست از يارى او بر خواهد داشت.

١٦٠٣-

إنّ اللَّه تعالى قال لموسى ٧: من مات تائبا من‌