الحكم الزاهرة ت انصارى - صابرى يزدى، على رضا - الصفحة ٣٠ - مقدمه مؤلف

تلاش وادارند. بر همين اساس در ميان روايات احاديث فراوانى در زمينه ترغيب به فراگيرى دانش و تعليم آن و نيز گسترش حديث و معرفت به چشم مى‌خورد. از پيامبر اكرم ٦ نقل شده است: «هر كه حديثى براى امّت من نقل كند و بوسيله آن، سنّتى را به پا دارد و بدعتى را از بين ببرد، بهشت براى او خواهد بود.»[١] روى همين اصل، راويان و دانشمندان در جمع آورى و دسته بندى روايات تلاش كرده و زحمات فراوانى را در اين راه متحمّل شده‌اند.

لازم به تذكّر است كه پيشوايان معصوم (ع) از هيچ مسأله‌اى كه در رابطه با زندگى انسان است- از كوچكترين مسائل شخصى گرفته تا بزرگترين مسائل سرنوشت ساز اجتماعى و سياسى، و از مسائل مربوط به دنياى مردم گرفته تا مسائل مربوط به آخرت آنان- فرو گذار نكرده‌اند. آنان در تمامى اين موارد سخنان استوار، دستورهاى حكيمانه، برهانهاى روشن و حكمت‌هاى شگفت انگيزى از خود بجاى گذاشته‌اند.

راستى انسان و انسانيّت چقدر به آگاهى از اين چشمه زلال كه هرگز خشك نمى‌شود و استفاده از آن باعث نقصانش نمى‌گردد نيازمند است؟! آدمى چقدر محتاج است كه از حكمتى كه رسول اكرم ٦ آن را همراه با كتاب به مردم تعليم داده آگاهى پيدا كند: هُوَ الَّذِي بَعَثَ فِي الْأُمِّيِّينَ رَسُولًا مِنْهُمْ يَتْلُوا عَلَيْهِمْ آياتِهِ وَ يُزَكِّيهِمْ وَ يُعَلِّمُهُمُ الْكِتابَ وَ الْحِكْمَةَ ...[٢]. حكمتى كه غالبا در كتابهاى غير شيعه اثرى از آن يافت نمى‌شود، زيرا سياستهاى باطل وجود آن را براى منافع و خواسته‌هاى نامشروع و غير انسانى خود باعث خطر مى‌ديدند، از اين رو آن را پنهان داشته و در صدد نابودى آن برآمدند.

اگر در گذشته دانشمندان دينى بخاطر موانعى كه در راه ملّت ستمديده ما در تحت سلطه نظام ستمگرانه شاهنشاهى وجود داشت، نمى‌توانستند در راه نشر حكمت و تعليم آن به مردم، تلاش كنند و خود را معذور مى‌دانستند، ولى پس از پيروزى انقلاب‌

[١] - جامع الاخبار/ ٢١٢

[٢] - سوره ٦٢ آيه ٣.