خلوت شيطانى: خود ارضايى و راه درمان آن - سهراب پور، على - الصفحة ٩٩

حتماً بسيارى از ما، وقتى مى خواستيم دوچرخه سوارى را ياد بگيريم بارها به زمين خورده ايم و يا هنگامى كه براى رانندگى تمرين مى كرديم بارها پيش آمده كه ماشين خاموش شده؛ حال سؤال من اين است كه اگر آن زمان كه به زمين مى خورديم و يا ماشين زير پايمان خاموش مى شد، نا اميد مى شديم و ديگر به كار ادامه نمى داديم، آيا هرگز مى توانستيم دوچرخه سوارى و رانندگى ماشين را ياد بگيريم؟ آيا كسانى كه قادر به دوچرخه و ماشين سوارى هستند علّتى به جزء مداومت و محافظت بر يادگيرى داشته اند؟ ودر مقابل كسانى كه توانايى رانندگى و يا دوچرخه سوارى را ندارند، آيا علّتى به جزء نا اميدى و يأس از ياد گيرى دارد؟

پس هرگز براى از بين بردن اين عادت بد، نا اميد و خسته نشويد.

ثالثاً: بايد بدانيد شكستن تصميم، به معناى از بين رفتن همه ى آثار آن در وجود انسان نيست و به طور كلى «در عرصه روح ما، هيچ چيز، بدون اثر نخواهد ماند و سعى و كوشش امروز، فتح و پيروزى فردا را، در پى خواهد داشت»[١] و در واقع، پيروزى و موفقيّت فردا، حاصل سعى و كوشش و شكست هاى امروز است. (دقت كنيد). ناپلئون مى گويد: «آن قدر شكست خوردم كه راه شكست دادن را ياد گرفتم»[٢]

حضرت آيت الله مكارم شيرازى در كتاب «مشكلات جنسى جوانان» مثال زيبايى را براى اين مسئله آورده اند، ايشان مى نويسند:

«بسيارى از اوقات، انسان مى كوشد با پاى خود از كوهى بالا رود و يا با اتومبيلى از يك سر بالايى تند بگذرد، دفعه ى اول و دوم و گاهى دفعه ى دهم عقب گرد مى كند و نمى تواند، ولى آخرين بار، موفّق مى شود و از آن مى گذرد، اين سخن به اين معنا نيست كه در دفعات اوّل، هيچ كار انجام نداده، بلكه هر دفعه كه براى عبور، از اين راه دشوار اقدام نموده و عقب رفته، به طور ناخودآگاه يك مقدار آمادگى آموخته و ذخيره كرده و بالأخره در پايان پيروز شده است. (دقت كنيد)

دانشمندان مى گويند: براى حفظ يك قطعه شعر يا نثر ممكن است در نخستين بار ٥ مرتبه، تكرار آن لازم باشد، و پس از مدّتى ممكن است فراموش گردد، اما براى حفظ آن در دفعه ى آينده، مسلماً ٥ مرتبه تكرار، لازم نيست، ممكن است سه مرتبه هم كافى باشد. يعنى رسوبات تصميم گيرى ها و يادگيرى هاى گذشته همواره در روح انسان باقى مى ماند. مسائل مربوط به روان انسان، همه از اين قبيل است».[٣]

بنابراين، اگر بارها، هم تصميم گرفته ايد و شكسته ايد، بياييد اين بار تصميمى وعزمى قاطع و خلل ناپذير و محكم بگيريد و با بسيج كردن تمام نيروهاى خود، و بر اساس يك برنامه ى منظّم- كه در ادامه مى آيد- كار را پيش ببريد و در اين راه، استقامت شرط اول است.

با عزم و ثبات حل كنى مشكل خويش بس بهره برى ز عمر پرحاصل خويش‌

آن كس كه ثبات و عزم در كار نداشت هرگز نرسد به آرزوى دل خويش‌[٤]

حال با تصميم و اراده ى قاطع دستورات ده گانه آينده را دقيقاً به كار ببنديد.

دستورات ده گانه‌[٥]

[١] - پل ژاگو؛ قدرت اراده، ترجمه كاظم عمادى، ص ٧٥.

[٢] - آيت الله جعفر سبحانى؛ رمز پيروزى مردان بزرگ، ص ١١٠، چاپ هيجدهم، انتشارات نسل جوان، ١٣٨٠.

[٣] - ص ١٥٦.

[٤] - دكتر قاسم رسا.

[٥] - درعناوين كلى اين قست از كتاب مشكلات جنسى جوانان استفاده شده است.