خلوت شيطانى: خود ارضايى و راه درمان آن - سهراب پور، على - الصفحة ٥٩

«در بيشتر فرهنگ ها كه فرهنگ ما نيز، بدون شك شامل آن است، درباره اثرات زيان بخش اين عمل (خود ارضايى) مطالب بسيارى پذيرفته شده كه اساس علمى ندارد (!) به هر حال در مورد عوارضى كه تا كنون به نحوى به استمناء نسبت داده شده است، بايد گفت كه به هيچ وجه ثابت نشده است (!؟)»[١]

همچنين دكتر ابراهيم جعفر كرمانى در كتاب «نوجوانى» مى نويسد:

«حقيقت علمى امروز، حاكى بر اين است كه عمل استمناء، عملى است بى ضرر و جزو عوامل طبيعى رشد شمرده مى شود. (!) ... نوجوان بايد آگاه باشد كه استمناء سبب پيدايش ناراحتى جسمى و روحى نمى گردد. (!) و در حقيقت عملى است كه فشارهاى جسمى و روحى را تسكين مى دهد (!!؟) و مقدمه اى است براى تكامل جنسى (!) و ارتباط قانونى و شرعى بين زن و مرد در آينده».[٢]

اين عده مى گويند اگر بر اثر خودارضايى هم زيانى به فرد برسد ناشى از وحشت و ترسى است كه ديگران به آن ها القاء مى كنند. وگرنه خودارضايى به خودى خود به هيچ وجه نه زيان بدنى دارد و نه زيان روانى.[٣] متاسفانه شاهديم در زمان ما نيز عده اى اين جملات را مكرراً تكرار مى كنند.

عده اى نيز قائل اند عمل استمناء فقط ضرر روحى و روانى دارد. «هاد فيلد» در كتاب خود پس از بررسى جنبه روانى و جسمانى اين عمل مى نويسد:

«به طور كلى بايد گفت خطر استمناء روانى است و هيچ گونه اثر سوء جسمانى ندارد»[٤]

اين بود، نمونه اى از اظهار نظرهايى كه برخى نيز آن ها را تكرار مى كنند و مى خواهند به مخاطب خود بگويند حقيقت قضيه همين است و بس.

ما در جواب به اين گونه اظهار نظرها مى گوييم:

اولًا: بر فرض كه اين عمل هيچ گونه ضررى نداشته باشد كه البته دارد باز دين اسلام آن را حرام و ممنوع مى داند. و مسلّم است كه يك مسلمان معيار و ملاك رفتارش احكام دينش مى باشد. و اصولًا مگر علم توانسته به همه چيز پى ببرد؟ چه بسا علم، سال ها چيزى را بى ضرر مى دانسته و الآن به مضرّات آن پى برده. پس هيچ گاه نمى توانيم تجربيات بشر را در مقابل احكام دين قرار دهيم.

ثانياً: كسانى كه قائل به مضرّ بودن اين عمل هستند براى ادعاى خود دليل علمى ارائه مى كنند كه ما در ضمن سوالات بعد و مطالب آينده به آن اشاره مى كنيم. اما جالب است كسانى كه مدعى اند اين عمل هيچ گونه ضرر و زيانى ندارد، هيچ دليلى بر اين ادعاى خود و ردّ دلايل ديگران اقامه نمى كنند و صرفا ادعا مى كنند و بر اين ادّعاى خويش هم مصرّ هستند. و واضح است كه انسان عاقل و با شعور ادعاى بى دليل را هرگز نخواهد پذيرفت. (دقت كنيد)

[١] - دكتر سيروس ايزدى؛ مسائل نوجوانى، ص ٢٤، انتشارات چاپخش، ١٣٥٢.( به نقل از دنياى نوجوان، ص ٢٢٨).

[٢] - دكتر ابراهيم جعفر كرمانى؛ نوجوانى، ص ٣٠.( به نقل از دنياى نوجوان، ص ٢٢٩)

[٣] - نيناردنور، با همكارى ايزابل جانسون، روانشناسى و دشوارى هاى تربيتى كودك، ترجمه منوچهر نيستانى، با مقدمه ناصرالدّين صاحب الزّمانى، ص ٢٥، چاپ سوّم، مؤسسه مطبوعاتى عطائى، ١٣٥١.

[٤] - هاد فيلد؛ روانشناسى كودك و بالغ، ص ٣٢٢.