خلوت شيطانى: خود ارضايى و راه درمان آن - سهراب پور، على - الصفحة ٦٠
ثالثاً: كسانى كه مى گويند زيان هاى اين عمل فقط به خاطر وحشت و اضطرابى است كه به واسطه ى القائات ديگران به فرد منتقل مى شوند، بايد به اين سؤال پاسخ بدهند كه چگونه مى شود زيان هاى اين عمل به خاطر القائات ديگران باشد حال آن كه غالب افرادى كه به اين عادت گرفتار شده اند ادعا مى كنند كه ما از روز اول نه به حرام بودن آن آگاه بوديم و نه به ضررهاى آن. و هنگامى كه عوارض آن را بر جسم و جان خود احساس كرديم تازه متوجه شديم به چه كارى دست زده ايم.
اصولًا شكايت افراد مبتلا از جهل و نادانى است كه نسبت به اين عادت داشته اند. لذا ما هرگز نمى توانيم ادعاى بدون دليل اين عده را بپذيريم.
رابعاً: آن عده افرادى كه مدّعى اند خودارضايى فقط ضرر روحى و روانى دارد و نه ضرر جسمى؛ بايد بپذيرند كه عوارض احتمالى آن از قبيل احساس گناه، در خود فرو رفتن عاطفى (اوتيسم)[١]، انزوا، شرم و خجالت افراطى و ... گريبان گير فرد خواهد شد. زيرا فرد بر اثر خودارضايى به خود مشغول مى شود و اين مستلزم بريدن از ديگران و قطع ارتباط هاى اجتماعى است.
به علاوه به لحاظ وجود رابطه ى مستقيم بدن و روان كه در اختلالات پسيكوسوماتيك[٢] (روان تنى) مورد بحث واقع مى شود آثار روانى استمناء كه مورد قبول اين افراد است- به طور قطع و يقين پيامدهاى نامطلوب جسمى را به دنبال خواهد داشت[٣]. زيرا بسيارى از بيمارى هاى جسمى ارتباط مستقيمى با بيمارى هاى روحى و روانى دارد. پس اگر اين افراد ضرر روحى خودارضايى را بپذيرند بايد حداقل بعضى از ضررهاى جسمى آن را نيز بپذيرند.
خامساً: ما با وجود نظر صريح دانشمندان و محقّقانى كه ساليانى عمر خود را در اين مسئله گذرانده و تصريح به مضرّ بودن آن كرده اند،[٤] و همچنين با وجود نامه هاى فراوانى از مبتلايان[٥]، و مشاهدات شخصى كه خود از مبتلايان داشته ايم و اقرار آن ها بر عارض شدن مرض هاى جسمى و روحى، چگونه مى توانيم نظر اين عده پزشك را كه معلوم نيست به چه نيّتى اين گونه سخن مى گويند بپذيريم.
مگر مى شود، پذيرفت، جوانانى كه از عوارض اين عادت شوم در عذابند و به دنبال راه علاج هستند همگى در توهّم باشند؟! اگر اين عمل ضرر ندارد، پس اين جوانان از چه چيزى گله مى كنند؟؟ و از چه چيزى ناراحت هستند؟
لذا ما قضاوت را به كسانى كه گرفتار اين عادت شوم هستند و از عوارض آن در سختى و عذابند مى سپاريم تا ايشان بگويند چه كسى درست مى گويد.
دو نكته
نكته ى اول: اگر به كتاب هاى برخى از روانشناسان غربى مراجعه كنيم پى خواهيم برد كه اكثر قريب به اتفاق كسانى كه در كشور ما به وسيله سايت ها و مقالات خود اين عمل را بى ضرر مى دانند، دقيقاً و بدون كوچكترين تغييرى همان حرف هاى برخى از روانشناسان
[١] -autism
[٢] -psychosmatic
[٣] - دكتر محمّدرضا شرفى؛ دنياى نوجوان، ص ٢٣٢.
[٤] - ر. ك به فصل خودارضايى و استمناء از نگاه دانشمندان و محقّقان غربى
[٥] - ر. ك به فصل نامه ها و درد دل ها.