خلوت شيطانى: خود ارضايى و راه درمان آن

خلوت شيطانى: خود ارضايى و راه درمان آن - سهراب پور، على - الصفحة ٣٥

اما در مورد در آغوش گرفتن فرزندان توسط نامحرم توصيه اين است كه از سن ٦ سالگى به بعد ديگر اين كار را انجام ندهيد.[١]

ط: كمبود محبت‌

در همه امور افراط (زياده روى) و تفريط (كندروى) مذموم و ناپسند مى باشد. همان گونه كه محبت بيش از حد مى تواند عاملى براى به انحراف رفتن نوجوانان و جوانان باشد[٢]، كمبود محبت هم نيز مى تواند چنين اثرى را بگذارد.

كمبود محبت، موجب كاهش اعتماد به نفس، عدم توانايى درست تصميم گرفتن، زود تحت تأثير ديگران قرار گرفتن، ضعف شخصيت و ... مى گردد و همه اينها مى تواند عامل انحراف و فاسد شدن يك فرد را محيا كند. (دقت كنيد)

فرزندى كه در منزل مورد احترام والدين است در جامعه و در برخورد و مواجهه با آسيب هاى اجتماعى و اخلاقى، كمتر در معرض آسيب و انحراف و فريب قرار مى گيرد. محبت به فرزندان باعث مى شود آن ها به طور طبيعى به طرف خيلى از انحرافات و از جمله عمل خانمان سوز «خودارضايى» نروند.

شايد عداه اى از والدين بگويند، مگر مى شود پدر و مادرى به فرزند خودش محبت نداشته باشد؟! ما هميشه نسبت به آنها با محبت هستيم.

اما، حرف ما اين است كه بايد اين محبت را به گونه اى ابراز كرد، گاهى با حرف زدن، گاهى با بازى كردن، گاهى با دور هم بودن و ....

بدانيد كه بى محبتى شما مى تواند باعث انحرافات زيادى‌[٣]، از جمله روى آوردن فرزند شما به عمل «خودارضايى» باشد. «هادفيلد» به عنوان يك روانشناس نوجوان مى گويد:

«رايج ترين علت روانى استمناء (خودارضايى) نقصان محبت است. كودك چون از ديگران مايوس و دلسرد شد، به خويش مى گرايد، به طورى كه تمام زندگى عشقى وى متمركز بر لذت جسمانى گرديده و ميل شديدى براى احساس اين لذت حاصل مى كند».[٤]

علت اين مسئله هم آن است كه فرزند گمان مى كند كه با دست زدن به اين عمل مى تواند كمبود خود را جبران كند و به آرامشى برسد اما غافل از اينكه علاوه بر معصيت خداوند، يك مشكل خود را، تبديل به مشكلات فراوانى مى كند كه عاقبت و انتهايش معلوم نيست.

ى: استحمام اشتباه‌


[١] - شيخ طوسى؛ تهذيب الاحكام، ج ٧، ص ٤٦١، ح ٥٤، چاپ چهارم، دارالكتب الاسلاميه تهران، ١٣٦٥.

[٢] - محمد تقى فلسفى( ره)؛ كودك از نظر وراثت و تربيت، ص ٢٣٢، بخش دوم، انتشارات دفتر نشر فرهنگ اسلامى، چاپ هفتم، تهران ١٣٨٥.

[٣] - دكتر على شريعتمدارى، روانشناسى تربيتى، ص ١٩٩، چاپ نوزدهم، مؤسسه انتشارات اميركبير، ١٣٨٥.

[٤] - هادفيلد؛ روان شناسى كودك و بالغ، ترجمه مشفق همدانى، ص ٣٢٦ و ٣٢٧، بنگاه مطبوعاتى صفيعلى شاه، چاپ دوّم، سال ١٣٦٥.