خلوت شيطانى: خود ارضايى و راه درمان آن - سهراب پور، على - الصفحة ١٠٢
اين سرگرمى ها ممكن است:
- ورزش هاى فردى و دسته جمعى
- شركت در مسابقات علمى و فرهنگى
- مطالعه كتب سودمند و مفيد
- خيّاطى
- آموزش كامپيوتر
- آموختن تعمير لوازم الكترونيكى
- تحقيق و پژوهش
- كاردستى
- شركت در مجالس، و ميز گرد هاى علمى و اخلاقى و ... باشد.
٢. تهيه برنامه فشرده و تمام وقت
دومين، مسئله اى كه افراد مبتلا به اين عادت، بايد رعايت كنند، آن است كه بايد حتماً براى تمام شبانه روز خود برنامه اى تنظيم كنند كه حتى يك ساعت وقت بى كار و بدون برنامه نداشته باشند.
اشتباه نشود! همان گونه كه قبلًا هم تذكر داديم ما نمى گوييم كه ٢٤ ساعت درس بخوانيد و يا كار كنيد. بلكه مقصود ما آن است كه سعى كنيد حتى يك ساعت از اين ٢٤ ساعت را هم بدون برنامه و خالى از برنامه نگذاريد گرچه آن برنامه خواب، ورزش، خوردن غذا، تفريح و ... باشد. حتى اگر جوانان بتوانند، برنامه روزانه خود را كمى بيشتر از وقتشان تنظيم كنند، به طورى كه فكر آن ها، حتّى يك لحظه هم بى كار به معناى واقعى نباشد، بهتر است. زيرا اشتغالات فراوان فكرى، اثر عميقى در انحراف فكر از آن عادات شوم دارند. (دقت كنيد).
بزرگترين بدبختى براى يك جوان اين است كه، وقت هاى خالى از هر گونه برنامه داشته باشد. سعى كنيد، براى تمام اوقات خود، برنامه و كارى را تنظيم كنيد. يكى از حكماء مى گويد:
«انسان هاى خوشبخت، آن هايى نيستند كه پيوسته به خوشبختى و يا بدبختى فكر مى كنند، بلكه خوشبخت ها، آن هايى هستند كه پيوسته سرگرم كار و فعاليّت اند و فرصت فكر كردن به خوشبختى و يا بدبختى را پيدا نمى كنند».[١]
ممكن است، جوانى بى كار باشد و جوياى كار، اما در عين حال براى شب و روز خود برنامه اى تهيّه كند، اعم از مطالعه و تفريح و استراحت و مانند آن.
«بسيار ديده شده كه افراد معتاد به سيگار، در روزهاى تعطيلى چند برابر روزهايى كه مشغول كار هستند، سيگار دود مى كنند. اين تفاوت فاحش، اثر همان اشتغال فكر و اعصاب و بدن، به كارهاى مثبت و انصراف از كارهاى بيهوده يا زيان آور در ايام غير تعطيلى است».[٢]
پاسكال گفته است:
«مصدر كليّه مفاسد فكرى و اخلاقى، بيكارى است.»[٣]
[١] - دكتر محمّد رضا شرفى؛ دنياى نوجوان، ص ١٨٧.
[٢] - آيت الله مكارم شيرازى؛ مشكلات جنسى جوانان، ص ١٦٦.
[٣] - استاد علّامه شهيد مرتضى مطهرى؛ تعليم و تربيت در اسلام، ص ٢٨٩. انتشارات صدرا، چاپ شصت و يكم، ١٣٨٧.