در مكتب اهل بيت
(١)
سخن مجمع
٩ ص
(٢)
مقدمه
١٣ ص
(٣)
پيشگفتار
٢١ ص
(٤)
معانى تبرك
٢٢ ص
(٥)
بركت در قرآن كريم
٢٦ ص
(٦)
تبرك در تاريخ
٣٣ ص
(٧)
1 - تبرك در امتهاى گذشته
٣٣ ص
(٨)
2 - سيره مسلمانان در تبرك
٣٧ ص
(٩)
اول سيره صحابه در تبرك به پيامبر(ص) در زمانحيات آن حضرت
٣٧ ص
(١٠)
1 - تبرك به بدن رسول خدا(ص)
٤٠ ص
(١١)
2 - تبرك به موى رسول خدا(ص)
٤١ ص
(١٢)
3 - تبرك صحابه به عرق رسول خدا(ص)
٤٣ ص
(١٣)
4 - تبرك به آب وضوى پيامبر(ص)
٤٣ ص
(١٤)
دوم سيره صحابه و تابعين در تبركبه آثار پيامبر(ص) بعد از وفاتش
٤٩ ص
(١٥)
1 - تبرك به نوشيدن آب از ظرف رسول خدا(ص)
٥١ ص
(١٦)
2 - تبرك صحابه به جايگاههاى دستها و لب رسول خدا(ص)
٥٢ ص
(١٧)
3 - تبرك به عصا و لباسها و انگشتر رسول الله(ص)
٥٣ ص
(١٨)
4 - تبرك به منبر رسول خدا(ص)
٥٨ ص
(١٩)
5 - تبرك به قبر شريف رسول اكرم(ص)
٥٩ ص
(٢٠)
شبهه عليانى
٦٥ ص
(٢١)
6 - تبرك صحابه به مكانهايى كه رسول خدا(ص) در آنها نماز خوانده است
٦٨ ص
(٢٢)
7 - تبرك به صحابه و صالحين
٧٧ ص
(٢٣)
8 - تبرك به قبور و آثار صالحان
٩٠ ص
(٢٤)
الف بلال حبشى
٩٠ ص
(٢٥)
ب ابو ايوب انصارى
٩٠ ص
(٢٦)
ج صهيب رومى
٩٠ ص
(٢٧)
د حمزة بن عبدالمطلب
٩١ ص
(٢٨)
ه - حسين بن على عليه السلام
٩٢ ص
(٢٩)
و عمر بن عبدالعزيز، خليفه اموى، متوفاى 101 قمرى
٩٢ ص
(٣٠)
ز امام موسى بن جعفرعليه السلام
٩٢ ص
(٣١)
ح على بن موسى الرضاعليه السلام
٩٣ ص
(٣٢)
ط علامه احمد بن محمد مقرى مالكى(متوفاى سال 1041 ق)
٩٣ ص
(٣٣)
9 - مسح متبرك
٩٦ ص
(٣٤)
10 - تبرك در نظر اهلبيت عليهم السلام
١٠٣ ص
(٣٥)
الف تبرك اهلبيت عليهم السلام به قبر پيامبر اكرم(ص)
١٠٣ ص
(٣٦)
ب تبرك اهلبيت به آثار همديگر
١٠٥ ص
(٣٧)
ج تبرك و طلب شفا از تربت امام حسين عليه السلام
١٠٧ ص
(٣٨)
11 - تبرك به پرده كعبه
١١٤ ص
(٣٩)
12 - تبرك به سؤر و آب وضوى مؤمن
١١٤ ص
(٤٠)
13 - تبرك به نوشيدن آب آسمان
١١٥ ص
(٤١)
14 - تبرك به آب فرات
١١٧ ص
(٤٢)
15 - تبرك به خاك
١١٨ ص
(٤٣)
16 - آراى بعضى از علما در خصوص تبرك
١٢١ ص

در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٧٤ - ٦ - تبرك صحابه به مكانهايى كه رسول خدا(ص) در آنها نماز خوانده است

خوانده است، واضح و غير قابل ترديد است. و حتّى رسول اكرم (ص) اين اشتياق عتبان را درك كرده و براى همين به محض ورود پرسيده است: دوست دارى كه در كجاى منزلت نماز بخوانم؟ اگر امر آن چنان باشد كه عليانى مى‌گويد، پيامبر در هر جاى منزل كه نماز مى‌خواند، مقصود حاصل شده بود.

از سوى ديگر، ادّعاى عليانى مبنى بر اين كه منظور عتبان از دعوت پيامبر (ص) دستيابى به جهت قبله بوده است، قابل پذيرش و منطقى نيست؛ زيرا اگر چه عتبان تقريباً نابينا بوده است، امّا براى خانواده‌اش يا افراد ديگر، اين امكان وجود داشته است كه او را به جهت صحيح قبله راهنمايى كنند و از طرفى احتياج به اين نبوده است كه پيامبر (ص) در جايگاهى كه او معيّن مى‌كند، دو ركعت نماز بخواند بلكه اشاره پيامبر اكرم (ص) به جهت قبله كافى بود، در صورتى كه نبى اكرم (ص) دو ركعت نماز مستحبّى در جايى كه او معيّن كرد، به جايآورد تا آن جايگاه به قدوم پيامبر (ص) متبرّك شود.

اين در حالى است كه ابن حجر عسقلانى برخلاف نظر عليانى در شرح حديث مى‌نويسد:

«در اين جا پيامبر اكرم (ص) اجازه ورود خواست؛ زيرا از او درخواست شده بود تا در منزل نماز بخواند تا صاحب منزل به جايگاه نماز آن حضرت تبرّك بجويد و براى همين، از صاحبخانه‌