در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٢ - ٩ - مسح متبرك
خاك مدينه را با آب دهان مخلوط مىكردهاند، در اين صورت چرا تبرك به اين تربت شريف جايز نيست؟
همچنين بايد پرسيد: كه خصوصيّت حجرالأسود و بعضى از اركان كعبه چيست كه ميليونها مسلمان با اقتدا به پيامبر اكرم (ص) براى لمس آن تلاش مىكنند؟ آيا بنابر ادّعاى اينان، زيارت كعبه از استلام حجر و اركان كفايت نمىكند؟
آيا تمام اين روايات و سنّتها بدان معنا نيست كه خداوند به بعضى از اماكن، قداست خاصّى عنايت كرده است به صورتى كه در تربت و غبار آنها بركت وجود دارد؟ در اين صورت چرا مسح و بوسيدن آنها براى طلب بركت، جايز نباشد؟!
بنابراين، تبرّك امرى است كه شارع مقدّس آن را مقرّر فرموده و انبياى الهى و به خصوص پيامبر اسلام (ص) بدان عمل كردهاند و اثرى به ما نرسيده است كه ثابت كند، خداى متعال، يا پيامبرش از اين كار نهى كردهاند؛ از اين رو، مسلمانان از زمان پيامبر اسلام (ص) به آن حضرت در زمان حياتش و به آثار او بعد از وفاتش تبرّك مىجستند و صحابه از همديگر تبرّك مىجستند و براى طلب بركت در جاهايى كه پيامبر اكرم (ص) نماز خوانده بود، نماز مىخواندند و اين به صورت عادتى براى نسلهاى مسلمانان درآمده بود و بدين وسيله از فيوضات الهى بهرهمند مىشدند بدون آن كه در عقايدشان شرك و گمراهى باشد، يا معتقد به الوهيّت چيزى