در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٤ - دسته دوم روايات دال بر خطا، لحن و تغيير
آنان تصريح كرده ٣ اند كه استدلال به اين روايت، صحيح نيست و حجّتى به وسيله آن ثابت نمىشود؛ زيرا سند آن ضعيف است و داراى اضطراب، انقطاع و تخليط مىباشد.
از سوى ديگر، قرآن به صورت متواتر از پيامبر اكرم (عليهما السلام) نقل شده است و اثبات لحن در آن ممكن نيست. علاوه بر اين، به اجماع تمام مسلمانان آنچه در دسترس مسلمانان مىباشد، همان قرآنى است كه بر پيامبر (عليهما السلام) نازل شده است و جايز نيست كه كلام الله داراى لحن و غلط باشد.
تمام صحابه و ساير علماى امّت بعد از ايشان تصريح كردهاند كه قرآن، الفاظ صحيحى است كه كمترين خطايى از طرف كاتبان و غيره در آن وارد نشده است.
همچنين در استدلال بر انكار اين روايت گفتهاند:
«چگونه ممكن است عثمان اصلاح قرآن را جدّى نگيرد و آن را واگذارد تا عربها به تناسب زبان خويش آن را اصلاح كنند؟! و هنگامى كه متولّيان جمعآورى و كتابت قرآن كريم- كه از برگزيدگان و آشنايان به بلاغت و فصاحت هستند و قدرت بر اين كار را دارند- در اصلاح آن كوتاهى كنند، چگونه افراد ديگر مىتوانند كه آن را اصلاح كنند؟!
علاوه بر اين، عثمان يك مصحف ننوشته بود بلكه مصاحف متعدّدى را نوشته بود و هيچ گاه بين مصاحف، اختلافى گزارش