در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٣٦ - دوم استفاده از نصوص قرآنى براى تأييد فرقهها و گرايشات مذهبى، كلامى و فلسفى!
دوّم: استفاده از نصوص قرآنى براى تأييد فرقهها و گرايشات مذهبى، كلامى و فلسفى!
بعضى از مذاهب و فرقهها نصوص قرآنى را در تأييد افكار و عقايد خود به كار مىگرفتند، بدون آن كه شاهدى داشته باشند، يا ظهور لفظى سالم، يا فهم عقلى درستى آن را تأييد كند. چنين برخوردى با نصوص قرآنى، يكى از اشكال تحريف قرآن و تفسير نادرست آيات مىباشد.
اين سوء استفاده از نصوص قرآنى، در نتيجه فقدان روشها و ابزار مورد اعتماد در فهم قرآن و تفسير آيات آن بوده است. و چه بسا كه اين كارها به قصد تحريف قرآن انجام مىگرفته است.
بسيارى از صاحبان مذاهب و نظريّات، قرآن را براى تأييد آرا و افكارشان تأويل كردهاند؛ از جمله اين تأويلها مىتوان به اين موارد اشاره كرد:
١- اصحاب نظريّه شورا، در انتخاب خليفه بعد از رسول خدا (عليهما السلام) به اين آيه استشهاد كردند:
وَأَمْرُهُمْ شُورَى بَيْنَهُمْ.[١]
٢- صاحبان نظريّه جبرگرايى، به بعضى از آيات قرآنى استشهاد مىكردند كه از جمله شواهد ايشان اين آيه بود:
[١] - شورى( ٤٢): ٣٨.