در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٣٤ - اول به كارگيرى نصوص قرآن براى اهداف سياسى
اين حالت كرد كه او را آزار مىداد و حكومت و سلطنتش را تهديد مىكرد.
از مهمترين وسايلى كه معاويه براى مبارزهاش انتخاب كرده بود، «سلاح دين» بود و در صدد بود كه در خلال آن، به اين اهداف برسد:
١- به حكومت و سلطنت خود وجهه شرعى بدهد.
٢- روح انقلابى و مبارز را در داخل مملكت خود، خاموش كند.
٣- نيروى معارضى كه نظام او را قبول نداشتند، نابود كند.
بارزترين نيروهايى كه به عنوان خطرى جدّى براى سلطنتش به شمار مىرفتند، اهلبيت (عليهم السلام) بودند؛ از اين رو، تلاش فراوانى كرد تا جايگاه و منزلت آنان را در ميان امّت اسلامى خدشهدار كند.
معاويه، تعدادى از صحابه و تابعين منافق را استخدام كرده بود تا روايات جعلى را درباره على (ع) روايت كنند كه باعث طعن و خدشه در او باشد. او مبالغ و هداياى هنگفتى را براى اينان در نظر گرفت تا افراد به چنين كارى رغبت نشان دهند. در نتيجه ابوهريره، عمرو بن عاص و مغيرة بن شعبه از صحابه و عروة بن زبير از تابعين، طبق ميل وى، روايت نقل مىكردند.[١]
[١] - شرح نهج البلاغه، ابن ابى الحديد: ٤/ ٦٣، چاپ قاهره، دارالمعارف، با تحقيق محمّدابوالفضل ابراهيم.