در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٣٩ - ٣ - اعتقاد به ارتكاب معاصى و گناهان توسط پيامبران(عليهما السلام)

ب: وَيَبْقَى وَجْهُ رَبِّكَ ذُو الْجَلَالِ وَالإِكْرَامِ‌.[١]

«و وجه خداى تو كه صاحب جلال و اكرام است، باقى مى‌ماند».

ج: الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى‌.[٢]

«خداوند بر عرش ايستاده است».

٢. عقيده رؤيت‌

كسانى قايل هستند كه رؤيت خداوند با چشمها امكان دارد! اين عقيده مبتنى بر ظاهر بعضى از آيات قرآنى است؛ از قبيل:

وُجُوهٌ يَوْمَئِذٍ نَّاضِرَةٌ* إِلَى رَبِّهَا نَاظِرَةٌ.[٣]

«صورتهايى در آن روز، شاد و مسرور هستند و به پروردگار خويش نگاه مى‌كنند».

٣- اعتقاد به ارتكاب معاصى و گناهان توسّط پيامبران (عليهما السلام)

اينان كسانى هستند كه به ظاهر بعضى از عبارات قرآنى استفاده كرده‌اند؛ از قبيل آيه:

وَعَصَى آدَمُ رَبَّهُ فَغَوَى‌.[٤]

«آدم از خداى خود نافرمانى كرد و اغوا شد».

[١] - الرحمن( ٥٥): ٢٧.

[٢] - طه( ٢٠): ٥.

[٣] - قيامت( ٧٥): ٢٣.

[٤] - طه( ٢٠): ١٢١.