در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٨٣ - ٣ - دو سوره خلع و حفد

و احمد آن را در مسند از ابى واقد ليثى روايت كرده و گفته است:

«اين حديث قدسى است».[١]

ادّعاى ابوموسى اشعرى مبنى بر اين كه سوره‌اى شبيه برائت در شدت لحن و مقدار بوده است، اگر درست بود، علم بدان حاصل مى‌شد و رسول خدا (عليهما السلام)، صحابه، كاتبان وحى، حافظان و قرّا از آن غافل نمى‌شدند.

٣- دو سوره خلع و حفد

روايت شده است كه دو سوره «خلع» و «حفد» در مصحفهاى ابن عباس، ابى بن كعب و ابن مسعود بوده است و عمر بن خطّاب آنها را در قنوت نماز مى‌خواند و ابوموسى اشعرى آنها را قرائت مى‌كرد كه عبارت بودند از:

الف: اللّهمّ إنّا نستعينك و نستغفرك و نثني عليك و لا نكفرك و نخلع و نترك مَن يفجرك.

ب: اللّهمّ ايّاك نعبد و لك نصلّي و نسجد و اليك نسعى و نحفد، نرجو رحمتك و نخشى عذابك، إنّ عذابك بالكافرين ملحق. ([٢])

[١] - مسند احمد: ٥/ ٢١٩.

[٢] - مناهل العرفان: ١/ ٢٥٧؛ روح المعانى: ١/ ٢٥.