در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٣ - دسته دوم روايات دال بر خطا، لحن و تغيير
غافل نمىشدند و سلف صالح آن را در مصاحف خود يادداشت مىكردند».[١]
دسته دوّم: روايات دالّ بر خطا، لحن و تغيير
اوّل: از عثمان روايت شده است كه گفت:
«در قرآن لحن (خطاى در اعراب و حركات) وجود دارد كه عرب آن را با زبان خود متناسب مىكند. به او گفته شد: آيا اينها را اصلاح نمىكنى؟ گفت: لازم نيست؛ زيرا اختلاف در حركات و اعراب، حلالى را حرام و حرامى را حلال نمىكند)).[٢]
ابن اشته، لحن وارد در اين حديث را بر اشتباه در انتخاب آنچه از حروف هفتگانه كه سزاوارتر مىباشد و بر چيزهايى كه لفظ آن مخالف رسم الخط آن مى باشد، حمل كرده است.
اين حمل درست نيست و بهتر اين است كه روايت را تكذيب و انكار كرده و آن را كنار بگذاريم؛ چنان كه دانى، رازى، نيشابورى، ابن انبارى، آلوسى، سخاوى، خازن، باقلانى و عدّهاى ديگر اين كار را كردهاند.[٣]
[١] - الفرقان: ١٥٧.
[٢] - الاتقان: ٢/ ٣٢١- ٣٢٠.
[٣] - تاريخ القرآن، كردى: ٩٥؛ التفسير الكبير: ١١/ ١٠٥؛ تفسير نيشابورى: ٦/ ٢٣، چاپ شده در حاشيه تفسير طبرى؛ تفسير الخازن: ١/ ٤٢٢.