در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٢ - طايفه سوم رواياتى كه توهم وقوع تحريف در قرآن را ايجاد مىكنند
سيد طباطبايى مىنويسد:
«سخن امام كه مىفرمايد:
إنَّ عنده جميع القرآن ...
اگرچه ظاهر در لفظ قرآن است و چنين مىرساند كه تحريف در آن واقع شده است، امّا مقيّد كردن آن با عبارت: ظاهره و باطنه مىرساند كه منظور، علم به تمام قرآن است، از حيث معانى ظاهرى و معانى استنباط شده ازآن».[١]
سيّد على مدنى شيرازى، اين دو خبر را در ضمن خبرهايى آورده است كه در آنها استشهاد كرده است اميرالمؤمنين و ائمّه معصوم (عليهم السلام) با تأييد الهى، الهام ربّانى و تعليم نبوى، تمام آنچه را كه در قرآن است با علم قطعى دريافت كردهاند. او گفته است كه احاديث در اين زمينه به صورت متواتر از هر دو فرقه نقل شده است.[٢]
همچنين ممكن است كه اين دو روايت را بر مطالب اضافهاى كه در مصحف اميرالمؤمنين (ع) موجود است، حمل نماييم. اين مطالب را حضرت على (ع) از كسى كه از روى هواى نفس سخن نمىگويد، نقل كرده است و اينها تفسير، يا تنزيلى از سوى خداى متعال براى توضيح مقصود مىباشد، امّا اين مطالب جزء قرآنى كه رسول خدا (عليهما السلام) مأمور به ابلاغ آن به امّت شده بود، نيست.
[١] - التحقيق فى نفى تحريف القرآن: ٦٢.
[٢] - شرح الصحيفه السجّاديّه: ٤٠١.