در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٥ - طايفه دوم رواياتى كه دلالت مىكند بر اين كه در بعضى از آيات قرآن، اسامى ائمه(عليهم السلام) بوده و حذف شده است

«و هر كس از خدا و رسولش- درباره ولايت على ابن ابى طالب (ع) و ائمّه بعد از او- اطاعت كند، هر آينه به رستگارى عظيمى رسيده است».

٣- در كافى از منخّل، از امام صادق (ع) روايت شده است:

جبرئيل آيه را اين گونه بر حضرت محمّد (عليهما السلام) نازل فرمود:

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُواْ الْكِتَابَ آمِنُواْ بِمَا نَزَّلْنَا- في علي- نُورًا مُّبِينًا.[١] و[٢]

«اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد. ايمان بياوريد به آنچه نازل كرديم- درباره ى على (ع)- كه نور مبين است».

در بطلان و سقوط اين روايات از درجه اعتبار، همين بس كه علامه مجلسى (رحمه الله) در مرآةالعقول قايل به ضعف اين روايات شده است و به جاى آن كه سندهاى اين روايات را يكى پس از ديگرى بررسى كنيم، به گفته مرحوم فيض كاشانى به عدم صحّت اين روايات بسنده مى‌كنيم.[٣]

شيخ بهايى گفته است:

[١] - نساء( ٤): ٤٧.

[٢] - تفسير نور الثقلين: ١/ ٤٨٧، به نقل از اصول كافى.

[٣] - وافى: ٢/ ٢٧٣.