در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١٠٧ - طايفه دوم رواياتى كه دلالت مىكند بر اين كه در بعضى از آيات قرآن، اسامى ائمه(عليهم السلام) بوده و حذف شده است
الحسن و الحسين (عليهم السلام)،
درباره على و فرزندان حسن و حسين (عليهم السلام) نازل شده است، عرض كردم: مردم مىپرسند: چرا از على و اهل بيتش نامى در قرآن برده نشده است؟!
فرمود:
«فقولوا لهم: إنَّ رسولَ اللّه (عليهما السلام) نزلت عليه الصلاة و لم يسمّ لهم ثلاثاً و لا أربعاً، حتى كان رسول اللّه (عليهما السلام) هو الذي فسّر لهم ذلك». ([١])
«به آنان بگوييد: همانا بر رسول خدا (عليهما السلام) اصل نماز وحى شده ولى معين نشده است كه نماز، سه يا چهار ركعت است و رسول خدا (عليهما السلام) اسامى و تعداد ركعات را به امر الهى تفسير كرده است».
اين روايت بر تمام آن روايات، حاكم است و معنا و مفهوم آنها را روشن مىكند. علاوه بر اين، صحابهاى كه از بيعت با ابوبكر خوددارى ورزيدند، استدلال نكردند كه چون اسم على (ع) در قرآن آمده است، پس با ابوبكر بيعت نمىكنيم، در حالى كه اگر چنين بود، حتماً بدان استدلال و احتجاج مىكردند. همين روشنترين دليل بر آن است كه اسم على (ع) در آيات قرآن نيامده است.
همچنين مىتوان به اين طايفه از روايات اشاره كرد:
١- در كافى از اصبغ بن نباته روايت شده است:
«از اميرالمؤمنين (ع) شنيدم كه مىفرمايد:
[١] - كافى: ١/ ٢٨٦، ح ١.