در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٩٠ - ب نسخ و نسخ تلاوت

است كه قسم دوّم را انكار كرده‌اند.[١] همچنين ابن‌ظفر در كتاب الينبوع آن را انكار كرده است.[٢]

و از ابى مسلم نقل شده است كه نسخ تلاوت، شرعاً غير قابل قبول است.[٣]

در اين جا به اقوال بعضى از محقّقان اهل سنّت در ابطال قول به نسخ تلاوت اشاره مى‌شود:

١- خضرى مى‌نويسد:

«من نمى‌فهمم كه چطور خداوند آيه‌اى را نازل مى‌كند تا حكمى را بيان نمايد، سپس آن را بر مى‌دارد، در حالى كه حكمش باقى است؟!

قرآن كريم، افاده حكم و اعجاز را با همديگر با اين آيات مى‌رساند، در اين صورت، چه مصلحتى در نسخ آيه و بقاى حكم آن وجود دارد؟! اين چيزى است كه آن را نمى‌فهمم و گمان مى‌كنم كه انگيزه و دليلى براى قايل شدن بدان نيست».[٤]

٢- دكتر صبحى صالح مى‌نويسد:

[١] - البرهان فى علوم القرآن: ٢/ ٤٧.

[٢] - البرهان فى علوم القرآن: ٢/ ٤٣.

[٣] - مناهل العرفان: ٢/ ١١٢.

[٤] - التحقيق فى نفى التحريف: ٢٧٩؛ صيانة القرآن من التحريف: ٣٠.