در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٦ - ششم تصريحات ائمه اطهار(عليهم السلام) و تشويق آنان به ارتباط با قرآن موجود
٢- حضرت على (ع) در نامهاى به حارث همدانى مىنويسد:
«و تمسّك بحبل القرآن و استنصحه و احِلّ حلاله و حرّم حرامه». ([١])
«به ريسمان قرآن چنگ بزن و از آن نصيحت بخواه و حلالش را حلال و حرامش را حرام بدان».
٣- و در جاى ديگر مىفرمايد:
«لقاح الايمان، تلاوة القرآن». ([٢])
«تلاوت قرآن، ايجاد كننده و استحكام بخش ايمان است».
آن حضرت به تدبّر در كنار تلاوت، تأكيد مىورزد و مىفرمايد:
«ألا لاخيرَ في قراءة ليس فيها تدبّر، ألا لاخيرَ في عبادة ليس فيها تفقّه». ([٣])
«آگاه باشيد! هيچ خيرى در قرائتى كه در آن تدبّر نباشد، وجود ندارد. آگاه باشيد! كه هيچ خيرى در عبادتى كه در آن تفقّه نباشد، نيست».
تلاوت و تدبّرى كه امام (ع) به آن تأكيد مىكند، در همين قرآن موجود، پياده مىشود نه در غير آن.
٤- حضرت على (ع) قرآن را چنين توصيف مىفرمايد:
[١] - شرح نهجالبلاغه: خطبه ١٩٨، ٣١٥.
[٢] - غررالحكم: ٧٦٣٣.
[٣] - بحارالانوار: ٩٢/ ٢١١.