در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ١١٨ - ششم تصريحات ائمه اطهار(عليهم السلام) و تشويق آنان به ارتباط با قرآن موجود
«پروردگارا! حال كه ما را در تلاوت قرآن يارى فرمودى و زبانهاى ما را به بيان عبارتهاى نيكوى آن مترنّم ساختى، ما را از كسانى قرار ده كه حقّ آن را رعايت كنيم و با اعتقاد به تسليم در مقابل محكمات آن، بر دين و ايمان خويش بيفزاييم».
٧- و از امام محمّدباقر (ع) روايت شده است:
«همانا خداوند به مؤمنين مىفرمايد: وَإِذَا قُرِىءَ الْقُرْآنُ، يعنى هنگامى كه سورههاى قرآن در نماز به وسيله امام قرائت مىشود؛ فَاسْتَمِعُواْ؛ بدان گوش فرا دهيد».[١]
و اين سفارشى عام براى تمام مسلمانان است، هنگامى كه آياتى از اين قرآن را مىخوانند.
٨- امام باقر (ع) در توصيف قرآن مىفرمايد:
«إنّ للقرآن بطناً و للبطن بطنٌ و لَهُ ظهر و للظهر ظهرٌ ... و ليس شيءٌ أبْعدُ من عقول الرجال من تفسير القرآن، إنّ الآية لتكون في اوّلها في شيء و آخرها في شيء و هو كلام متصلٌ يتصرف على وجوه». ([٢])
«همانا قرآن بطنى دارد و هر بطنى، بطنى دارد و همانا قرآن ظاهرى دارد و هر ظاهرى دوباره ظاهرى دارد ... و هيچ چيز دورتر از تفسير قرآن از عقول بشرى نيست، چرا كه مىبينيم يك آيه در اوّل آن
[١] - بحارالأنوار: ٩٢/ ٢٢٢.
[٢] - بحار الأنوار: ٩٢/ ٢٠.