در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣١ - ٢ - احاديث اهل سنت
الرحمن الرحيم امان است و سوره برائت با شمشير نازل شده است».[١]
در مقابل اين همه روايات، دو روايت وجود دارد كه دلالت مى كنند بسم الله جزء سوره نيست:
يكى: از آن دو روايت، روايت قتاده از انس بن مالك است كه مى گويد:
«با رسول خدا (ص)، ابو بكر، عمر و عثمان نماز خواندم و از هيچ كدام نشنيدم كه بسم الله الرحمن الرحِيم را بخواند».[٢]
دوّمين: روايت، روايت ابن عبد الله بن مغفل يزيد بن عبد الله است كه گفته:
«پدرم هنگامى كه از من شنيد بسم الله الرحمن الرحيم مى گويم، گفت: فرزندم! اين كار را نكن و بسم الله الرحمن الرحيم را نگو؛ زيرا مبغوض ترين امور نزد اصحاب رسول خدا (ص) همان بدعت گذارى است؛ من با رسول خدا (ص)، ابوبكر، عمر و عثمان نماز خوانده ام و از هيچ يك از آنان نشنيدم كه بسم الله را بخوانند،
[١] - الدرّ المنثور، در تفسير سوره توبه.
[٢] - مسند احمد: ٣/ ٢٧٨، ٢٧٣، ١٧٧؛ صحيح مسلم، باب ادلّه قايلين به عدم جهر به بسم الله الرحمن الرحيم ٢/ ١٢؛ سنن نسائى، باب ترك جهر به بسم الله الرحمن الرحيم: ١/ ١٤٤.