«رسول خدا (ص) به من فرمود: وقتى كه به نماز مى ايستى، چگونه قرائت مى كنى؟ گفتم: مى خوانم: الحمد لله ربّ العالمين‌: فرمود: (بگو): بسم الله الرحمن الرحيم‌».[١]

د- نافع مى گويد:

«عمر وقتى مى خواست نمازش را شروع كند بسم الله‌ را در (فاتحه) امّ القرآن و سوره اى را كه بعد از آن مى خواند، قرائت مى كرد».[٢]

ه-- ابو هريره مى گويد:

«رسول خدا (ص) وقتى كه براى مردم نماز جماعت مى خواند، با بسم الله شروع مى‌ كرد. و نيز مى گويد: بسم الله‌ آيه اى از كتاب الله است، براى اثبات آن، فاتحه الكتاب را بخوانيد، خواهيد ديد كه‌ بسم الله آيه هفتم آن است‌».[٣]

و- قتاده مى گويد:

«از انس بن مالك پرسيده شد: قرائت رسول خدا چگونه بود؟ انس گفت: با مد بود، سپس‌ بسم الله الرحمن الرحيم را قرائت نمود و گفت‌: بسم الله و الرحمن و الرحيم‌ با مد خوانده شوند».[٤]

[١] - الدرّ المنثور: ١/ ٨ از دارقطنى و بيهقى در شعب الايمان.

[٢] - سنن بيهقى: ٢/ ٤٧؛ سيوطى: ١/ ٨ از طبرانى در اوسط.

[٣] - سنن بيهقى: ٢/ ٤٧؛ الدرّ المنثور: ١/ ٣.

[٤] - صحيح بخارى، كتاب فضائل قرآن/ باب مدّ قرائت: ٣/ ١٥٦؛ سنن بيهقى: ٢/ ٤٣، باب افتتاح قرائت با بسم الله الرحمن الرحيم‌در نماز.