«پدرم از سعيد بن جبير مرا خبر داد كه گفته است: به تحقيق سبع مثانى (كه) بر تو فرستاديم، امّ القرآن است. پدرم گفت: سعيد بن جبير بسم الله الرحمن الرحيم‌ را كه يكى از هفت آيه است، بر من قرائت كرد. و نيز گفت: ابن عبّاس آن را بر من قرائت كرد؛ همچنان كه من بر تو قرائت نمودم. سپس گفت: بسم الله‌ يكى از هفت آيه است. ابن عبّاس گفت: خداوند آيه‌ بسم الله‌ را براى شما نازل كرده و براى هيچ كس قبل از شما نازل ننموده است».[١]

ط- عبد الله بن عبّاس مى گويد:

«بسم الله الرحمن الرحيم‌ آيه است».[٢]

ى‌- طلحه بن عبيد الله مى گويد:

«رسول خدا (ص) فرموده: هر كس‌ بسم الله الرحمن الرحيم‌ را ترك نمايد، به حقيقت، آيه اى از كتاب خدا را ترك نموده است».[٣]

ك- ابن عمر مى گويد:

«بسم الله الرحمن الرحيم‌ در هر سوره نازل شده است».[٤]

ل- ابن عبّاس مى گويد:

[١] - مستدرك حاكم، فضائل قرآن: ٥٥٠.

[٢] - الدرّ المنثور: ١/ ٧ نقل ازابن ضريس.

[٣] - الدرّ المنثور: ١/ ٧ نقل از ثعلبى.

[٤] - الدرّ المنثور: ١/ ٧ نقل از واحدى.