در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٤٧ - ٥ توسل در سيره مسلمانان
«اى محم- د! ما را در نزد پروردگارت ياد كن وهمواره ما را به خاطر داشته باش».[١]
ب: حافظ ابو عبدالله محم- د بن موسى بن نعمانى، در كتاب مصباح الظلام مىگويد:
«ابو سعيد سمعانى، از على ابن ابى طالب (ع) نقل مىكند: بعد از اين كه سه روز از دفن رسول خدا (ص) گذشت، مرد باديه نشينى بر ما وارد شد. خود را بر قبر پيامبر (ص) انداخت واز خاك قبر بر سر خود پاشيد و گفت: اى رسول خدا! گفتى و ما گفتارت را شنيديم ونسبت به خدا آگاهى دادى و ما به وسيله تو آگاه شديم واز جمله آنچه نازل شد، اين آيه است:
وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ ....[٢]
«ومن ظلم كردم ونزد تو آمدم تا برايم استغفار نمايى. از قبر ندا داده شد: خداوند (گناهان) تو را بخشيد».[٣]
ج: رسول خدا (ص) به مردى آموخت كه چگونه دعا كند واز خدا درخواست نمايد وسپس پيامبر (ص) را مورد خطاب قرار دهد وبه آن حضرت توسّل جويد واز خدا بطلبد كه شفاعت پيامبر را بپذيرد وبگويد:
[١] - الدّرر السنيّه فى الردّ على الوهّابيّه: ٣٦.
[٢] - نساء( ٤): ٦٤.
[٣] - وفاء الوفاء، سمهودى: ٢/ ١٣٦١.