در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٥٥ - ٧ - بررسى شبهات وارده به جواز توسل
ب: اشكال شده است كه اگر پذيرفتيم كه مرگ، عدم نيست ونوعى حيات مىباشد، آيا ممكن است با مرده ارتباط برقرار كرد؟ آيا حيات برزخى مانع از آن نيست؟
بايد گفت: علاوه بر آنچه در سنّتآمده، آياتى از قرآن كريم دلالت بر امكان ارتباط انسان موجود در دنيا با انسان زنده درجهان برزخ دارد كه به بعضى ازآنها اشاره مى شود.
١- حضرت صالح (ع) قومش را دعوت به ايمان نمود و به آنان امر كرد كه به ناقهاى كه معجزه آن حضرت بود، آزار نرسانند لكن آنان شتر را پىكردند واز فرمان پروردگارشان سرپيچى نمودند:
فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُواْ فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ* فَتَوَلَّى عَنْهُمْ وَقَالَ يَا قَوْمِ لَقَدْ أَبْلَغْتُكُمْ رِسَالَةَ رَبِّي وَنَصَحْتُ لَكُمْ وَلَكِن لَّا تُحِبُّونَ النَّاصِحِينَ[١]
«سرانجام، زمين لرزه آنان را فراگرفت وصبحگاهان (تنها) جسم بى جانشان در خانههايشان باقى ماند. (صالح) از آنان روى برتافت وگفت: اى قوم! من رسالت پروردگارم را به شما ابلاغ كردم وشرط خيرخواهى را انجام دادم؛ ولى (چه كنم كه) شما خيرخواهان را دوست نداريد».
[١] - اعراف( ٧): ٧٩- ٧٨.