در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٦٠ - ٧ - بررسى شبهات وارده به جواز توسل
و از آنجا كه همه اشياء بر اساس قانون سببيّت جريان دارند، ازاين رو، حضرت موسى (ع) مىفرمايد:
قَالَ هِيَ عَصَايَ أَتَوَكَّأُ عَلَيْهَا وَأَهُشُّ بِهَا عَلَى غَنَمِي وَلِيَ فِيهَا مَآرِبُ أُخْرَى[١]
«گفت: اين عصاى من است؛ بر آن تكيه مىكنم، برگ درختان را با آن براى گوسفندانم فرو مىريزم ومرا با آن كارها ونيازهاى ديگرى است».
پيامبران با اينكه معصوم هستند، از غير خدا كمك طلبيدند تا اينكه درباره پيامبر اين آيه نازل شد كه:
يَا أَيُّهَا النَّبِيُّ حَسْبُكَ اللّهُ وَمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ[٢]
« (اى پيامبر! خداوند ومؤمنانى كه از تو پيروى مىكنند، براى حمايت تو كافى است».
ظاهر آيه دلالت دارد كه پيامبر (ص) از خدا و مؤمنان كمك خواسته؛ چنان كه حضرت عيسى (ع) از حواريّين مدد جسته است؛ زيرا فرمود:
مَنْ أَنصَارِي إِلَى اللَّهِ.[٣]
«كيست كه ياور من به سوى خدا گردد؟».
[١] - طه( ٢٠): ١٨.
[٢] - انفال( ٨): ٦٤.
[٣] - آل عمران( ٣): ٥٢.