آيه شريفه بر ارتباط عمل صالح (ساختن خانه خدا) و دعا تأكيد دارد؛ دعاى حضرت ابراهيم (ع)- كه رغبت در اجابت آن داشت- قبولى اعمال نيك و نيز درخواست دودمانى تسليم شده در برابر فرمانهاى حق است. خداوند در گفتارش بر اين مطلب تأكيد مى‌كند:

الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا فَاغْفِرْ لَنَا ذُنُوبَنَا وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ[١]

«همان كسانى كه مى‌گويند: پروردگارا! ما ايمان آورديم، پس گناهان ما را بيامرز و ما را از عذاب آتش، نگه دار».

در اين آيه خداوند، طلب غفران را با «فاء» بر رَبَّنَا إِنَّنَا آمَنَّا عطف كرده است و «فاى تفريع» دلالت بر ارتباط بين ايمان و درخواست بخشش دارد.

ج: توسّل به دعاى پيامبر (ص)

قرآن كريم ازمنزلت، عظمت و ارزش پيامبر اكرم (ص) نزد خداوند و تمايز آن حضرت سخن گفته است:

لا تَجْعَلُوا دُعَاء الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعَاء بَعْضِكُم بَعْضًا.[٢]

«صدا كردن پيامبر را در ميان خود، مانند صدا كردن يكديگر قرار ندهيد».

[١] - آل عمران( ٣): ١٦.

[٢] - نور( ٢٤): ٦٣.