«شنيدم كه امام صادق (ع) مى‌فرمود: بر شما باد اگر يكى از شما خواست كه از پروردگارش چيزى از حاجتهاى دنيا را بطلبد، با حمد وستايش خداوند عزّوجلّ شروع نمايد وبر پيامبر (ص) درود فرستد، آنگاه حاجات خود را از خدا بخواهد».[١]

ب: امام باقر (ع) مى‌فرمايد:

«جابر انصارى گفته است: از رسول خدا (ص) سؤال كردم: درباره على بن ابى طالب چه مى‌فرماييد؟ فرمود: او نَفْسِ من است. گفتم: درباره حسن وحسين چه مى‌گوييد؟ فرمود: آنان روح من هستند و فاطمه مادر آنان، دختر من است، مرا اندوهگين مى‌كند، آنچه او را اندوهگين كند و مرا خوشحال مى‌كند، آنچه او را خوشحال كند. خدا را گواه مى‌گيرم كه من جنگ‌كننده‌ام با كسى كه با آنان بجنگد ومن صلح كننده‌ام با كسى كه با آنان صلح كند. اى جابر! اگر خواستى خدا را بخوانى وتو را اجابت نمايد، او را با نامهاى آنان بخوان، كه آنها بهترين اسم‌ها در نزد خداى عزّوجلّ مى‌باشند».[٢]

[١] - بحار الأنوار: ٩٣ كتاب الذكر والدعاء، باب ١٧، ح ١٩.

[٢] - بحار الأنوار: ٩٤ باب ٢٨ ح ١٧ و ١٦.