«كسى كه بعد از مرگم مرا زيارت كند وبر من سلام نمايد، من ده بار بر او سلام مى‌كنم وده فرشته او را زيارت كرده وبر او سلام مى‌كنند و اگر كسى در خانه‌اى بر من سلام كند، خداوند، روحم را به من بر مى‌گرداند تا بر او سلام كنم ...».[١]

٤- پيامبر خدا (ص) فرمود:

«كسى كه بعد از مرگم مرا زيارت كند، مانند اين است كه مرا در زمان حياتم زيارت كرده است ...».[٢]

ج: اشكال بعدى اين است كه: آيا توسّل به انسان برزخى، براى برآوردن حاجات، جايز مى‌باشد؟ وآيا اين كار شرك به خدا نيست؟ به دليل گفتار خداوند كه مى‌فرمايد:

إِنَّ الأَمْرَ كُلَّهُ لِلَّهِ‌[٣]؛

«همه كارها به دست خداست».

در جواب بايد گفت كه: همه امور از آن خدا وبه اراده اوست و همه امور، با رضايت خداوند به وجود مى‌آيند لكن اين مطلب منافاتى با ثبوت شفاعت براى پيامبران واوليا در دنيا وآخرت به اذن الهى ندارد؛ چنان كه زنده كردن مردگان وشفاى بيماران به وسيله عيسى (ع) با اذن خدا انجام مى‌گرفت.

[١] - سنن‌ابى‌داوود: ٢/ ٢١٨؛ كنزالعمال: ١٠/ ٣٨؛ طبقات‌شافعيه، سبكى: ٣/ ٤٠٨- ٤٠٦.

[٢] - كنز العمّال: ٥/ ١٣٥، ح ١٢٣٧٢.

[٣] - آل عمران( ٣): ١٥٤.