دوّم: توسّل به دعا وشفاعت آن حضرت (ص)- كه پيامبر خود مستقيماً دعا وشفاعت كند- كه در زمان حيات ايشان وجود داشت. در روز قيامت نيز به شفاعت آن حضرت مؤمنان توسّل پيدا خواهند كرد. و كسى كه منكر باشد، كافر ومرتد است واو را بايد وادار به توبه كنند؛ اگر توبه كرد (از او مى گذرند) وگرنه به جهت ارتدادش او را بكشند.

سوّم: توسّل پيدا كنيم به شفاعت آن حضرت بعد از مرگش وخدا را قسم دهيم به پيامبر، اين از بدعتهاى جديد است».[١]

٣- جواز توسّل در قرآن كريم‌

پيامبران به حقيقتِ توسّل ومشروع بودن آن، اعتراف دارند. قرآن كريم، موارد فراوانى نقل مى‌كند كه مردم به پيامبران واوليا توسّل مى‌جستند وايشان به درخواست آنان پاسخ مثبت مى‌دادند. برخى از مواردى كه قرآن تصريح به آن دارد، به شرح ذيل است:

الف: خداوند مى‌فرمايد:

وَأُبْرِى‌ءُ الأكْمَهَ والأَبْرَصَ وَأُحْيِي الْمَوْتَى بِإِذْنِ اللّهِ‌[٢]

« (عيسى گفت:) كور مادر زاد ومبتلايان به برص (پيسى) را بهبود مى‌بخشم و مردگان را به اذن خدا زنده مى‌كنم».

[١] - التوسّل والوسيلة: ٥٠ و ٢٠ و ١٣.

[٢] - آل عمران( ٣): ٤٩.