در مكتب اهل بيت - معاونت امور فرهنگى مجمع جهاني اهل بيت - الصفحة ٣٧ - ج توسل به دعاى پيامبر(ص)
همچنين قرآن بيان مىكند كه پيامبر (ص) يكى از اسباب عذاب نشدن مردم، بر روى زمين است.
وَمَا كَانَ اللّهُ لِيُعَذِّبَهُمْ وَأَنتَ فِيهِمْ وَمَا كَانَ اللّهُ مُعَذِّبَهُمْ وَهُمْ يَسْتَغْفِرُونَ.[١]
« ( (اى پيامبر!) تا تو در ميان آنان هستى، خداوند آنان را مجازات نخواهد كرد، و (نيز) تا استغفار مىكنند، خدا عذابشان نمىكند».
قرآن كريم در جاهاى متعدّد، خداوند وپيامبر (ص) را با هم ذكر مىكند وعمل واحدى را به آنان نسبت مىدهد:
وَسَيَرَى اللّهُ عَمَلَكُمْ وَرَسُولُهُ ثُمَّ تُرَدُّونَ إِلَى عَالِمِ الْغَيْبِ وَالشَّهَادَةِ.[٢]
«خدا ورسولش، اعمال شما را مىبينند، سپس به سوى كسى كه داناى پنهان وآشكار است، بازگشت داده مىشويد».
ودر جاى ديگر مىفرمايد:
وما نقموا إلّا أن اغناهُم اللهُ و رَسُولُهُ مِنْ فَضلِه.[٣]
«آنان فقط از اين انتقام مىگيرند كه خداوند ورسولش، آنان را به فضل و (كرم) خود، بى نياز ساختند.»
[١] - انفال( ٨): ٣٣.
[٢] - توبه( ٩): ٩٤.
[٣] - توبه( ٩): ٧٤.