پس حال كه پيامبر (ص) از چنين منزلتى نزد خدا برخوردار است، خداوند دعاى او را رد نمى‌كند و درخواستهاى او را مى‌پذيرد وكسى كه بر دعاى آن حضرت تمس- ك جويد، به ريسمانى محكم و مورد اطمينان تمسّك جسته است.

بدين جهت، خداوند سبحان، به گناهكاران مسلمان، امر مى‌كند كه به دعاى آن حضرت تمسّك جويند واز خدا در حضور آن حضرت، طلب بخشش نمايند واز او درخواست كنند كه برايشان استغفار نمايد تا استغفار او براى آنان موجب نزول رحمت وسبب قبول توبه شود.

قرآن مى‌فرمايد:

وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللّهِ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُواْ أَنفُسَهُمْ جَآؤُوكَ فَاسْتَغْفَرُواْ اللّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُواْ اللّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا.[١]

«واگر اين مخالفان: هنگامى كه به خود ستم مى‌كردند، به نزد تو مى‌آمدند و از خدا طلب آمرزش مى‌كردند وپيامبر هم براى آنان استغفار مى‌كرد، خدا را توبه پذير ومهربان مى‌يافتند».

مانند اين معنا در اين آيه نيز آمده است:

[١] - نساء( ٤): ٦٤.