شناخت سازمان تجارت جهانى - ايروانى، محمد جواد - الصفحة ٣٨ - و كشاورزى

محدودى تا سال ٢٠٠٥). همانند ساير تعهدات تعرفه‌اى، هر كشور شركت‌كننده تعهدات خود را در قبال صادرات كشورهاى عضو سازمان تجارت جهانى (براساس‌MFN ) به طور يكسان انجام مى‌دهد و حتى تعهدات خود را در مقابل صادرات اعضايى كه تعهدات را امضا نكرده‌اند، اجرا مى‌كند.

محدوديت بيشتر

كشورهاى توسعه‌يافته تعداد محصولات وارداتى را كه از نرخهاى تعرفه‌اى «تثبيت شده» برخوردارند (تعرفه‌هايى كه تعهد شده و به سختى قابل افزايش‌اند) از ٧٨ درصد رديف‌هاى كالايى به ٩٩ درصد افزايش دادند. اين افزايش براى كشورهاى در حال توسعه قابل توجه بود: از ٢١ درصد به ٧٣ درصد. اقتصادهاى در حال گذر از برنامه‌ريزى متمركز، تعرفه‌هاى تثبيتى خود را از ٧٣ درصد به ٩٨ درصد افزايش دادند.

اين تغييرات حاكى از افزايش درجه اطمينان در بازار براى تجار و سرمايه‌گذاران مى‌باشد.

و كشاورزى ..

تعرفه‌هاى محصولات كشاورزى هم‌اكنون تثبيت شده است. تقريبا تمام محدوديتهاى وارداتى كه در قالب تعرفه نيستند مانند سهميه، به تعرفه تبديل شده‌اند كه به اين فرايند، «تعرفه‌اى كردن يا تعرفه‌بندى»[١] مى‌گويند. اين امر بازارها را براى كشاورزى، بيشتر قابل پيش‌بينى مى‌كند. در گذشته بيش از ٣٠ درصد توليدات كشاورزى با سهميه يا محدوديت وارداتى مواجه بود. مرحله اول «تعرفه‌بندى» جايگزينى اين محدوديت‌ها با تعرفه‌هايى بود كه در سطحى تقريبا يكسان با حمايت‌ها برقرار شده بودند؛ پس از حدود شش سال يعنى طى ٢٠٠٠- ١٩٩٥، اين تعرفه‌ها تدريجا كاهش يافتند (مدت‌زمان كاهش براى كشورهاى در حال توسعه تا سال ٢٠٠٥ پايان مى‌يابد).

تعهدات دسترسى به بازار در بخش كشاورزى نيز موانع وارداتى سابق بر سر ره برخى محصولات را از ميان برداشت. بعلاوه فهرستها شامل تعهدات كشورها براى كاهش‌

[١] .Tariffication