يا در ديگر اشكال بين‌المللى براى حمايت از گونه‌هاى در حال انقراض يا به عبارت ديگر براى حمايت از محيط زيست با هم تعامل داشته باشند. باز پرواضح است كه آنها بايستى تعامل داشته باشند و عمل نمايند.

١٨٦- آنچه كه ما در اين ركن استيناف تصميم گرفته‌ايم عبارتند از: هرچند معيار ايالات متحده براى مخالفت، پافشارى بر هدف زيست‌محيطى است كه در پاراگراف (ز) ماده ٢٠ گات ١٩٩٤ شناسايى شده، اما اين معيار توسط ايالات متحده با روشى دلبخواهى و غير عادلانه اجرا شده و بين اعضاى,WTO برخلاف الزامات مندرج در صدر ماده ٢٠ تبعيض قائل شده است. بنابر كل دلايل ارائه‌شده در اين گزارش، اين معيار براى توجيه استثناى ماده ٢٠ گات ١٩٩٤ كفايت نمى‌كند زيرا اين ماده ناظر بر اقداماتى است كه مقاصد زيست‌محيطى قانونى و شناخته‌شده معينى داشته و به گونه‌اى دلبخواهى يا با قايل شدن تبعيض غير عادلانه بين كشورهاى داراى شرايط يكسان اعمال نمى‌شوند و يا محدوديت فريبنده‌اى را بر تجارت بين‌المللى حكمفرما نمى‌نمايند، همچنانكه در قضيه ايالات متحده- بنزين [كه در ٢٠ مه سال ١٩٩٦،WT /DS ٢ /AB /RP .٠٣ مورد پذيرش واقع شد] بر آن تأكيد گرديد. اعضاى‌WTO براى اتخاذ سياست‌هاى خود جهت حمايت از محيط زيست، مادامى كه به سياست‌هاى مزبور عمل مى‌شود، تعهدات خود را انجام خواهند داد و حقوق ساير اعضاى موافقتنامه‌WTO را محترم خواهند شمرد.

گزارشى كه هرگز پذيرفته نشد

طبق سيستم سازمان تجارت جهانى اگر اعضاى اين سازمان (كه به عنان ركن حل اختلاف تشكيل جلسه مى‌دهند) با اجماع، گزارش هيئت رسيدگى را بعد از ٦٠ روز مردود اعلام نكنند، به طور خودكار پذيرفته شده است. در مقررات قديمى گات اين موضوع بدين شكل نبود.

مكزيك تصميم گرفت قضيه را دنبال نكند و گزارش هيئت رسيدگى هرگز پذيرفته نشد، گرچه برخى از كشورهاى واسطه براى پذيرش آن فشار آوردند. مكزيك و ايالات متحده آمريكا مشاوره‌هاى دوجانبه‌اى به منظور دستيابى به توافق در خارج از گات انجام دادند.

در سال ١٩٩٢، اتحاديه اروپا شكايت خود را به جريان انداخت. اين موضوع به دومين گزارش هيئت رسيدگى منجر شد كه در اواسط ١٩٩٤ بين اعضاى گات توزيع گرديد. گزارش اخير برخى از يافته‌هاى هيئت رسيدگى اول را تصديق و بقيه را اصلاح نمود. گرچه اتحاديه اروپا